منهم أحد ثمّ النّاس بعد ذلك فيأتي المقتول قاتله فيشخب دمه في وجهه فيقول هذا قتلني فيقول أنت قتلته فلا يستطيع أن يكتم اللّه حديثا . . . . امام باقر عليه السّلام فرمودند : اولين چيزى كه خداوند در روز قيامت درباره آن حكم مىنمايد ، خون‌هاى ريخته‌شده است . ابتدا فرزندان حضرت آدم عليه السّلام را حاضر كرده و در ميان آنها قضاوت مىنمايد ، سپس ساير قاتلين و مقتولين را حاضر كند تا ديگر كسى از آنان باقى نمىماند ، بدين‌گونه كه مقتول نزد قاتل خود ايستاده و در حالىكه خون روى صورتش جارى است عرضه مىدارد : اين شخص مرا كشته است . خداوند از او مىپرسد : آيا تو او را كشته‌اى ؟ و او هيچ سخنى را نمىتواند از خداوند مخفى نمايد . 4 . حدّثني محمّد بن عليّ ماجيلويه عن عمّه محمّد بن أبي القاسم عن أحمد بن محمّد عن الحسين بن سعيد الأزرق عن أبي عبد اللّه عليه السّلام في رجل قتل رجلا مؤمنا يقال له مت أيّ ميتة شئت أن شئت يهوديّا و أن شئت نصرانيّا و أن شئت مجوسيّا . . . . امام صادق عليه السّلام درباره قاتل مؤمن فرمودند : به او مىگويند به هردينى غير از اسلام كه مىخواهى بمير ؛ يهودى بمير يا مسيحى يا مجوسى ( و نمىتواند با دين اسلام بميرد ) . 5 . حدّثني محمّد بن موسى بن المتوكّل قال حدّثني محمّد بن يحيى عن أحمد بن محمّد عن الحسين بن سعيد عن عبد الرّحمن بن أبي نجران عن محمّد بن سنان عن أبي الجارود عن محمّد بن عليّ عليه السّلام قال ما من نفس تقتل برّة و لا فاجرة إلّا و هي تحشر يوم القيامة معلّقا بقاتله بيده اليمنى و رأسه بيده اليسرى و أوداجه تشخب دما يقول يا ربّ سل هذا فيم قتلني فإن كان قتله في طاعة اللّه يثيب القاتل و ذهب بالمقتول إلى النّار و أن كان في طاعة فلان قيل له أقتله كما قتلك ثمّ يفعل اللّه فيهما بعد مشيّته . . . . امام باقر عليه السّلام فرمودند : مقتول خوب يا بدى نيست ، مگر اين‌كه در روز قيامت در حالىكه خون از شاهرگ‌هاى او فواره مىزند و قاتلش را با دست راست و سرش را در دست گرفته محشور مىشود . عرضه مىدارد . پروردگارا ! از اين بپرس چرا مرا كشت ؟ و آنگاه اگر در راه طاعت خداوند عزّ و جلّ او را كشته باشد ، قاتل را به بهشت و مقتول را به جهنّم برند . و اگر بخاطر اطاعت از فلان شخص او را كشته باشد ، به او مىگويند : همانگونه كه تو را كشت ، او را بكش ، آنگاه خداوند طبق خواست خود با آنها رفتار مىنمايد .