قرآن آن روز خطاب به خداوند مىگويد : هرعمل‌كننده‌اى به پاداش عمل خود رسيد . جز عمل كنندگان به من . پس بهترين عطاياى خود را به او عنايت فرما . خداوند عزّ و جلّ نيز دو لباس بهشتى به او پوشانيده و بر سرش تاج كرامت مىگذارد . آنگاه خطاب به قرآن مىفرمايد : آيا راضى شدى ؟ و قرآن مىگويد : من بهتر از اين را براى او مىخواستم . آنگاه خداوند درامان بودن را ، به دست راست و جاودانگى در بهشت را ، به دست چپش مىدهد . سپس وارد بهشت مىشود . و در بهشت به او مىگويند : يك آيه بخوان و يك درجه بالا برو . آنگاه به قرآن خطاب شود : به آرزويت رسيدى و راضى شدى ؟ و قرآن مىگويد : خداوندا ! آرى . امام عليه السّلام فرمودند : كسى كه خيلى قرآن بخواند و آن را حفظ نمايد ، خداوند دوباره اين ثواب را به او مىدهد . ثواب كسى كه قرآن را درحال نماز نشسته يا ايستاده بخواند : حدّثني جعفر بن محمّد بن مسروق قال حدّثني الحسن بن محمّد بن عامر عن عمّه عبد اللّه بن عامر عن الحسن بن محبوب عن عبد اللّه بن سليمان عن أبي جعفر عليه السّلام قال من قرأ القرآن قائما في صلاته كتب اللّه له بكلّ حرف مائة حسنة و من قرأه في صلاته جالسا كتب اللّه له بكلّ حرف خمسين حسنة و من قرأه في غير صلاته كتب اللّه له بكلّ حرف عشر حسنات . . . . امام باقر عليه السّلام فرمودند : كسى كه قرآن را ايستاده در نمازش بخواند ، خداوند در مقابل هر حرفى صد حسنه براى او مىنويسد و كسى كه نشسته قرآن را در نماز بخواند ، خداوند در مقابل هرحرفى پنجاه حسنه براى او مىنويسد و كسى كه در غير نماز آن را بخواند ، درمقابل هرحرفى ده حسنه براى او نوشته مىشود . ثواب كسى كه صد تا پانصد آيه در نماز بخواند : حدّثني محمّد بن عليّ بن ماجيلويه عن عمّه محمّد بن أبي القاسم عن محمّد بن عيسى عن الحسين بن عليّ عن إسحاق بن عمّار عن أبي عبد اللّه عليه السّلام قال من قرأ مائة آية يصلّي بها في ليلة كتب اللّه له بها قنوت ليلة و من قرأ مائتي آية في ليلة من غير صلاة اللّيل كتب اللّه له في اللّوح قنطارا من الحسنات و القنطار ألف و مائتا أوقيّة و الأوقيّة أعظم من جبل أحد .