واجبى از واجبات خداوند در اين ماه را بجا آورد مانند كسى است كه هفتاد امر واجب را در ماه‌هاى ديگر انجام داده است و اين ماه ، ماه صبر است ( صبر يعنى خويشتن‌دارى از محرّمات در مرحله اوّل و در مرحله عالى ملاحظه ميزبان و توجّه محض به او قطع نظر از علل و اسباب ) ، و همانا ثواب صبر بهشت است . آن ماه مواسات ( يارى نمودن و يكرنگى ) است . و آن ماهى است كه خداوند در آن رزق مؤمنين را افزايش مىدهد . كسى كه به مؤمن روزه‌دارى در آن افطار بدهد . بخاطر اين عمل پاداش آزادى يك بنده و آمرزش گناهان گذشته‌اش را خواهد داشت . عرضه داشتند : اى رسول خدا ! همه ما توانايى افطارى دادن به روزه‌دار را نداريم . آن حضرت صلّى اللّه عليه و آله فرمودند : همانا خداوند كريم است . به كسى هم كه جز بر مقدارى شير كه با آن روزه‌دارى افطار كند يا شربت آب گوارايى يا چند دانه خرماى ريز كه توانايى ندارد و نمىتوانند بيش از اين بدهد . نيز اين ثواب را عنايت مىفرمايد . كسى كه در آن بر غلام و خدمتكار خود آسان گيرد ، خداى عزّ و جلّ نيز در حساب بر او آسان گيرد . و آن ماهى است كه اولش رحمت وسطش آمرزش و آخرش اجابت و آزادى از آتش است . و در آن شما از چهار چيز بىنياز نيستند . دو چيز كه خداوند را با آن راضى مىكنيد و دو چيز ديگر كه شما به هيچ‌وجه از آن بىنياز نيستند . دو چيز كه خداوند را با آن راضى مىكنيد ، گواهى به اين است كه هيچ خدايى جز خداى يگانه نيست و همانا من رسول خداوند هستم و دو چيزى كه شما به هيچ‌وجه از آن بىنياز نيستند ، اين است كه حاجت‌هاى خود و بهشت را از خداوند خواسته ، از خدا عافيت و تندرستى را بخواهيد و از آتش جهنّم به او پناه ببريد . 8 . أبي رحمهم اللّه قال حدّثني سعد بن عبد اللّه قال حدّثنا أحمد بن محمّد بن عيسى عن الحسين بن سعيد عن فضالة عن سيف بن عميرة عن عبد اللّه بن عبيد اللّه عن رجل عن أبي عبد اللّه عليه السّلام قال قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله لمّا حضر شهر رمضان و ذلك في ثلاث بقين من شعبان فقال لبلال ناد في النّاس فجمع النّاس ثمّ صعد المنبر فحمد اللّه و أثنى عليه ثمّ قال أيّها النّاس إنّ هذا لشهر قد حضركم و هو سيّد الشّهور فيه ليلة القدر خير من ألف شهر يغلق فيه أبواب النّار و يفتح فيه أبواب الجنان فمن أدركه فلم يغفر له فأبعده اللّه و من أدرك والديه فلم يغفر له فأبعده اللّه و من ذكرت عنده فلم يصلّ عليّ فلم يغفر له فأبعده اللّه .