شريف و هو شهري و حملة العرش تعظّمه و تعرف حقّه و هو شهر زاد اللّه فيه أرزاق المؤمنين لرمضان و تزيّن فيه الجنان و إنّما سمّي شعبان لأنّه يتشعّب فيه أرزاق المؤمنين لرمضان و هو شهر العمل فيه تضاعف الحسنة سبعين و السّيّئة محطوطة و الذّنب مغفور و الحسنة مقبولة و الجبّار جلّ جلاله يباهي فيه بعباده ينظر من عرشه إلى صوّامه و قوّامه فيباهي بهم حملة عرشه فقام عليّ بن أبي طالب عليه السّلام فقال بأبي أنت و أمّي يا رسول اللّه صف لنا شيئا من فضله لنزداد رغبة في صيامه و قيامه نتهجّد للجليل فيه - فقال صلّى اللّه عليه و آله . . . . ابن عباس مىگويد ، در حالىكه اصحاب رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله نزد آن حضرت صلّى اللّه عليه و آله درباره فضايل شعبان سخن مىگفتند ، آن حضرت صلّى اللّه عليه و آله فرمودند : ماه شريفى است و آن ماه من است . حمل كنندگان عرش آن را بزرگ مىدارند و قدر آن را مىشناسند و آن ماهى است كه ارزاق مؤمنين براى رمضان در آن زياد مىشود و بهشت آراسته مىگردد . و فقط به اين جهت شعبان ناميده شده كه ارزاق مؤمنين در آن زياد مىشود . آن ماه عمل است كه در آن حسنه هفتاد بار دو چندان گرديده ، بدىها ريخته شده گناهان آمرزيده شده و حسنات قبول مىشود ، خداى بزرگ به بندگان خود مباهات مىنمايد ، از عرش خود به روزه‌داران و عبادت‌كنندگان نگريسته و بخاطر ايشان به حمل‌كنندگان عرش خود مباهات مىنمايد . در اينجا على بن ابى طالب عليه السّلام بلند شد و عرض كرد : پدر و مادرم فداى تو . اى رسول خدا ! مقدارى از برترى آن را بيان فرماييد تا رغبت ما به روزه و عبادت آن بيشتر شده و براى خداى بزرگ در آن ، شب‌زنده‌دارى كنيم . آن حضرت صلّى اللّه عليه و آله فرمودند : من صام أوّل يوم من شعبان كتب اللّه له سبعين حسنة الحسنة تعادل عبادة سنة . كسى كه روز اوّل ماه شعبان روزه بگيرد ، خداوند براى او هفتاد حسنه مىنويسد كه هر حسنه‌اى برابر با يكسال عبادت است . و من صام يومين من شعبان حطّ عنه السّيّئة الموبقة . و كسى كه دو روز از ماه شعبان را روزه بگيرد ، گناهى كه هلاك‌كننده و نابودكننده است از او مىريزد . و من صام ثلاثة أيّام من شعبان رفع له سبعين درجة في الجنان من درّ و ياقوت .