به امور جسمانى و لذّت‌هاى حلال در ساعات عمر بوده است كلّمينى يا حميرا ، و حبّب إلىّ من دنياكم ثلاث : النساء و الطيب و جعلت قرّة عينى فى الصّلوة مىفرموده پس اهل ايمان ساعات عمرشان صرف بر اين سه كار خواهد شد كه حيات شخصى و نوعى و دنيوى و اخروى بدين‌ها مربوط است . كلمهء 6 - قال أمير المؤمنين عليه السّلام : يستدلّ على إيمان الرّجل بلزوم الطّاعة و التّحلى بالورع و العفة و القناعة « 1 » . ترجمه : دليل بر ايمان مرد ملازمت طاعت خداست و آراستگى به صفت ورع و عفّت نفس و قناعت . شرح : هر كه دعوى ايمان كند بايد دليل و برهان بر اين دعوى داشته باشد و برهان ايمان به خدا انس به طاعت خدا داشتن است و ورع و خدا پرستى و عفت نفس از شهوات حرام و قناعت در مال يعنى زائد بر ضرورى مال را به راه خيرات اعمال و توسعه بر عيال و خدمت در راه دين و احسان به فقرا و مساكين صرف كند و به اسراف و عياشى و تجمل و خوش‌گذرانى نپردازد كه اين اوصاف ضد عفّت و قناعت است . كلمهء 7 - قال أمير المؤمنين عليه السّلام : من آمن [ أنس ] باللّه استوحش من النّاس « 2 » . ترجمه : هر كه به خدا ايمان كامل داشت از مردم وحشت كرده و دورى از خلق گزيند . شرح : هر كه خدا را به عظمت و اوصاف كمال يافت و به رحمت و رأفت و مهربانى و جود و عطاى بىحدّ و حسن و جمال بىنهايت و جلال بىمثل و مانند شناخت تنها به او عشق و اشتياق و انس دارد و از خلق براى آنكه او را از خدا باز

--> ( 1 ) . غرر و درر ، ط نجف ، ص 357 ، س 2 : « يستدلّ على ايمان الرجل بالتسليم و لزوم الطاعة » . ( 2 ) . غرر و درر ، شرح آقا جمال خوانسارى ، ط 1 ، ج 5 ، ص 232 : « من انس باللّه استوحش من الناس » و كلمه ديگر نيز در ص 373 ، ج 5 . شرح ياد شده به همين مفاد بدين صورت آمده است كه « من استوحش عن الناس انس باللّه سبحانه » در عبارت چاپ اول بجاى « انس » ، « آمن » آمده است ، و با استيحاش ، انس مناسب است ، و كأنّ « انس » به « آمن » تحريف شده است و بدان ترجمه گرديده است .