شمس الدين محمد اسيرى لاهيجى
مقدمه 7
اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود ( فارسى )
هادى رهروان دين شيخ محمد آنكه بود * لاهجى و به معرفت آيت رحمت إله شد چو مسيح بر فلك سايه ز خاك برگرفت * كز هماى همتش سايهء لطف حق پناه مرشد سالكان ره بود به حق از آن سبب * سال وفات او بود ( مرشد سالكان راه ) ليكن عدهاى از مؤلفين به اشتباه سنهء وفات او را 892 ق ذكر كردهاند . از جمله اسماعيل پاشا بغدادى در كتاب « هدية العارفين » ( ذيل « كشف الظنون » ) چنين نگاشته است : « محمد بن يحيى بن على اللاهجى شمس الدين الجيلانى النوربخشى الصوفى المتوفى سنه 892 اثنتين و تسعين و ثمان مائه ، له من الكتب ، « ديوان شعره فارسى » ، « مرآة التائبين . . . » همچنين محمد حسنخان اعتماد السلطنه در « منتظم ناصرى » تاريخ وفات اسيرى را در سنهء 898 ذكر كرده ولى چنان كه گفتيم اينها همه اشتباه و همان سنهء 912 صحيح است . مدفن شيخ در خانقاه نوريه واقع در محلهء لب آب شيراز قرار دارد كه آثار آن هنوز هم برجاى مانده ، ليكن در اثر گذشت زمان تصرفات نابجايى در آن صورت گرفته است . فرصت شيرازى در كتاب آثار عجم در اين باره چنين نگاشته است : « مزار شيخ در محلت لب آب قريب به دروازهء شاه داعى است ، خانقاهى عالى داشته موسوم به خانقاه نوريه ، و خلوتخانهها در اطراف آن بوده و صحنهاى وسيع داشته . الحال آنها را به غصب برده و مواشى و غيره در آنها كرده و موقوفات آن را از ميان بردهاند ، مزارش هنوز باقى است . . . و در آن خانقاه نيز مزار ولدش احمد بن محمد اللاهيجى است كه تاريخ فوتش 921 است . » معصوم عليشاه در « طرايق الحقايق » نوشته كه بر سنگ سماقى بزرگ تاريخ فوت پسرش به اين عبارت منقور است : ( احمد بن محمد