خزانهء حق بهواى نفس وتسويل شيطان تصرف نكنى وآنچه بگيرى بحق‌گيرى وحق به مستحق‌رسانى تا در عذاب وفضيحت هول فزع أكبر نمانى . . . اى عزيز اگر در ولايت تو يك گرسنه يا برهنه يا ظلم رسيده باشد وترا از حال وى خبر نبود وتفقد حال وى نكنى ترا از مرتبهء أهل تقوى نصيب نيست » . ( د ) سيد گذشته از مقام علمي وعرفانى ، يك مجاهد است وروح پرخاشجوئى عليه صاحبان زور وتزوير را به بهترين شكلى مىتوان در زندگى وآثار أو احساس كرد . در ص 40 از كتاب حاضر مىخوانيم : به دستور تيمور ( همان جهانگشاى زورمند وخونخوار ) على همداني را براي ملاقاة با أو حاضر كردند . چون تيمور شنيده بود كه سيد هيچ موقع پشت به قبله نمىنشيند عمدا أو را پشت به قبله نشاند وگفت شنيده‌ام پشت به قبله نمىنشينى چه شد كه امروز خلاف كردى واين‌گونه نشستى ؟ سيد پاسخ داد هركه رو به شما نشيند بىشك پشت به قبله خواهد بود . تيمور گفت شنيده‌ام براي به دست آوردن قدرت وحكومت كوشا مىباشى ! سيد پاسخ داد : همهء مال دنيا بر من عرضه كرده شد ولى از پذيرفتن آن خوددارى كرده‌ام ومقصودم فقط رضاى خداوندى است ، در مورد حكومت وسلطنت هم شبى در خواب ديدم كه سگ لنگى آمد وآن را در ربود « 1 » ، الدنيا جيفة وطالبها كلاب . تيمور به أو تكليف كرد كه در آن ناحية أقامت نمايد ونپذيرفت . در مواردى نيز مىبينيم كه سيد خروج تيمور را به عنوان « فتنه » اى اعلام مىكند كه بر اثر آن ، آسايش وراحتى رخت بربندد ، مردم آواره شوند ، أولياء خدا به قتل رسند و . . . در ص 37 هم مىخوانيم : سيد به مريدان همواره توصيه مىكرد كه بايد اين حديث رسول ( ص ) را حرز جان كنند وعملي سازند : أفضل الجهاد

--> ( 1 ) - به تيمور گوشه مىزند كه لنگ بود .