مغرب يك چهارم مملكت و اسپهبذ آن در روزگار فرس ، خربران اسپهبذ بود . راه مدينة السلام ( بغداد ) تا مغرب از بغداد تا سيلحين چهار فرسخ ، سپس تا انبار هشت فرسخ و از آنجا تا رب هفت فرسخ و تا هيت 350 دوازده فرسخ راه باشد ، ابو - العميثل گويد : هلّا ألم بهيت ليلتنا * أم قبل ذلك ليلة الانبار سپس تا ناووسه 351 هفت فرسخ و از آن محل تا آلوسه 352 نيز هفت فرسخ و تا فحميه شش فرسخ ديگر ، سپس تا نهية دوازده فرسخ راه زمينى و از آنجا تا دازقى شش فرسخ ، از دازقى تا فرضه شش فرسخ و تا صحراى سباع نيز شش فرسخ ، سپس تا خليج بنى جميع پنج فرسخ و از آنجا تا فاش حيال قرقيسيا هفت فرسخ و تا نهر سعيد هشت فرسخ ديگر ، سپس تا جردان چهارده فرسخ و از آنجا تا مبارك يازده فرسخ از مبارك تا رقه 353 هشت فرسخ و اين شهر به زبان رومى موسوم به قالانيقوس است ؛ رقه واسطهء ميان سرزمين ( قبيله ) مضر كه رافقه است و حران 354 كه روميها آن را هالينوبلس مىنامند باشد ، سديف گويد : قد كنت أحسبنى جلدّا فضعصعنى * قبر بحران فيه عصمة الدين