( 149 ) - خنداد : قريه‌اى بين همدان و نهاوند . ( 150 ) - قزوين : شهرى مشهور كه فاصله‌اش تا رى بيست و هفت فرسخ و تا أبهر دوازده فرسخ است . ( 151 ) - خرقان : قريه‌اى از قريه‌هاى همدان كه بعدا جزء قزوين شد . ( 152 ) - بوزنجرد : از قريه‌هاى همدان و در يك منزلى آن از سمت ساوه مىباشد . ( 153 ) - أبهر : شهرى است مشهور ، ميان قزوين و زنجان و همدان و از نواحى جبل ، فارسها به آن أوهر گويند . ( 154 ) - زنجان : شهرى بزرگ و مشهور از نواحى جبال كه بر سر راه آذربايجان و در نزديكى قزوين و أبهر واقع است . ( 155 ) - فريذين : موضعى ميان رى و نيشابور . ( 156 ) - خوار : شهرى بزرگ از بخشهاى رى و فاصله‌اش تا رى بيست و پنج فرسخ است . ( 157 ) - قصر الملح : شهرى در كرمان و از اقليم سوم . ( 158 ) - سمنان : شهركى است بين رى و دامغان ، عده‌اى آن را جزء قومس مىدانند . ( 159 ) - قومس : كوره‌اى است بزرگ و وسيع ، شامل شهرها و روستاها و مزارع ، در پائين كوههاى طبرستان ؛ قصبهء مشهور آن دامغان است كه ميان رى و نيشابور قرار دارد . ( 160 ) - حداده : روستائى بزرگ بين دامغان و بسطام در سرزمين قومس و فاصله‌اش تا دامغان هفت فرسخ است . ( 161 ) - بذش : منزلگاهى ميان نيشابور و قومس بر سر راه حاجيان . ( 162 ) - ميمند : رستاقى در فارس است و همچنين در نواحى غزنه محلى به نام ميمند وجود دارد ، ميمندى وزير سلطان محمود غزنوى منسوب بدانجاست . ( 163 ) - اسدآباد : از بخشهاى بيهق و از نواحى نيشابور است . اسد بن عبد الله القسرى به هنگام ولايتدارى خراسان در سال 120 هجرى آن را بنا نهاد . ( 164 ) - نوق : جمع ناقه از روستاهاى بلخ است . ( 165 ) - خسروجرد : از بخشهاى بيهق ، از ناحيه نيشابور است . ( 166 ) - نيشابور : شهرى عظيم ، داراى بزرگان بيشمار و منبع انديشمندان است ؛ از نامهاى ديگر آن ابرشهر يا ايرانشهر است ، در روزگار عثمان توسط عبد الله بن عامر فتح شد و در سال 548 هجرى به چنگ غزها گرفتار آمد . ( 167 ) - زام : يكى از كوره‌هاى نيشابور و همان جام است ، چرا كه سرسبز و به صورت دايره است . ( 168 ) - باخرز : كوره‌اى است با روستاهاى بزرگ و در اصل بادهرزه است ، چرا كه جايگاه وزش باد باشد . ( 169 ) - جوين : نام كوره‌اى بزرگ و زيباست كه بر سر راه كاروانها ، از بسطام