قرآن مبين و روشنگر و نيروى سخنورى بر انگيخت . « 1 » تفسير آيات در پرتو روايات پروردگار جهان ، از ميان آدميان و فرشتگان پيامبرانى چون : آدم ، نوح ، و آل ابراهيم و آل عمران را بر جهانيان ، و مريم را بر زنان دو عالم برگزيده است . خداوند به نوح ، و ابراهيم ، و لوط ، و اسماعيل ، و اسحاق ، و يعقوب ، و يوسف ، و موسى ، و هارون ، و يسع ، و داوود ، و سليمان ، و ايوب ، و يونس ، و الياس ، و زكريا ، و يحيى ، و عيسى كتاب و حكم و نبوت را عطا كرده و از بين ايشان نوح ، و ابراهيم ، و موسى ، و عيسى ، و پيامبر ما محمد مصطفى ( ص ) را كتاب و شريعتى ويژه عطا فرموده است ؛ اينان از پيامبران اولو العزم مىباشند . خداوند در كتابهاى ايشان ضابطه و ميزانى قرار داده تا بدان وسيله حق و باطل عقايد و باورهاى افراد مجتمع و كارهايشان شناخته شود . و نيز براى برخى از ايشان چون حضرت موسى كليم اللّه ( ع ) ، و محمّد حبيب اللّه ( ص ) استفاده از اسلحه را براى جنگ‌هاى سخت بر ضد كسانى كه از مسير انسانيت منحرف شده‌اند ، و نيز آنهايى كه به جز با نيروى جنگ و تيزى شمشير به راه حق نمىآيند مقرر فرموده است . و همچنين برخى از پيامبران را برگزيد و ايشان را مبشرين و منذرين قرار داد چه پيامبران صاحب شريعت همچون نوح و موسى باشند و يا آنها كه شريعتى مستقل دارا نبودند مانند شعيب و لوط . خداوند هيچ قومى را به عذاب نگرفت مگر اينكه پيامبرى را نويدبخش رحمت و بيم دهنده به عذاب همراه با معجزه و نشانه‌اى از سوى خود بر آنان مبعوث گردانيد . خداوند در اين مورد مىفرمايد : 1 - در سورهء اسراء آيه 15 : . . . وَ ما كُنَّا مُعَذِّبِينَ حَتَّى نَبْعَثَ رَسُولًا . . . ما عذاب‌كننده نبوده‌ايم مگر پس از آنكه پيامبرى مبعوث كنيم .

--> ( 1 ) - تاريخ يعقوبى ( 2 / 34 ) .