هر جمله از قرآن كه دلالت بر حكمى داشته باشد يك آيه است ، خواه سوره‌اى از قرآن باشد خواه قسمت يا قسمتهايى از يك سوره ؛ و نيز به هر كلام و جمله‌اى از آن كه در لفظ جدا باشد « آيه » گفته مىشود . و بر اين اساس است كه يك سوره به آيات متعددى تقسيم مىشود . تفسير آيات گذشته در روايات الف - در حديث ابو ذر آمده است كه گفت : از رسول خدا ( ص ) پرسيدم : تعداد انبياء چند نفر بوده است ؟ فرمود : يكصد و بيست و چهار هزار نفر نبىّ بوده‌اند . پرسيدم : چند نفرشان رسول بوده‌اند ؟ فرمود : سيصد و سيزده نفر مجموعه‌اى پرشمار . پرسيدم : نخستين نبى چه كسى بوده است ؟ فرمود : آدم . پرسيدم : آيا حضرت آدم ، نبىّ مرسل بوده است ؟ فرمود : آرى ، خداوند او را به دست خود آفريد و از روح خود در او دميد . آنگاه رسول خدا ( ص ) خطاب به من فرمود : اى ابو ذر ! از ميان انبياء چهار تن ( آدم ، شيث ، اخنوخ كه ادريس باشد و او نخستين كسى بوده كه با قلم خط نوشته و نوح ) سريانى بوده‌اند و چهار تن : ( هود ، صالح و شعيب ، و نبىّ تو محمد ( ص ) از عرب بوده‌اند . نخستين نبىّ بنى اسرائيل موسى و آخر ايشان عيسى است و ششصد نبى ديگر . پرسيدم : اى رسول خدا ! خداوند چند كتاب فرو فرستاده است ؟ فرمود : يكصد و چهار كتاب . خداوند بر شيث ( ع ) پنجاه صحيفه و بر ادريس سى صحيفه و بر ابراهيم بيست صحيفه فرو فرستاد ، و آنگاه تورات و انجيل و زبور و فرقان