« نبى » كسى است كه خداوند او را از ميان بندگانش برگزيده و به او حكم عطا كرده است و كتاب را به وى وحى مىكند ، و او را برانگيخته تا انس و جن را به امورى كه صلاح دنيا و آخرتشان را در بر دارد آگاه سازد . او از جانب خدا سخن مىگويد و پيام حضرت بارى را كه به وى وحى شده به مردمان مىرساند . نبى ، به نبيّين و انبياء جمع بسته مىشود . « 1 » « نبى » در قرآن كريم به همين معنى آمده است ، مگر در سورهء حج آيهء 52 كه مىفرمايد : وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَسُولٍ وَ لا نَبِيٍّ إِلَّا إِذا تَمَنَّى أَلْقَى الشَّيْطانُ فِي أُمْنِيَّتِهِ . . . پيش از تو هيچ رسول و نبى را نفرستاديم ، مگر آنكه چون آرزو مىكرد ( دين خود را عملى كند ) شيطان در خواستهء او اخلال مىكرد . هنگامى كه از امام باقر و امام صادق ( ع ) از تفسير اين آيه پرسيده شد ، فرمودند : نبىّ كسى است كه ( دستورات خدا را ) در خواب مىبيند مانند رؤياى حضرت ابراهيم ( ع ) ، و صدا را مىشنود ولى فرشته را نمىبيند ؛ اما رسول كسى است كه هم در خواب مىبيند و هم صدا را مىشنود و هم فرشتهء وحى را به چشم سر مىبيند ، و چه بسا كه مقام نبوت و رسالت در يك تن جمع شده است . « 2 » ! 7 - رسول : رسول در لغت انسان عاقلى است كه حامل پيام باشد . در اين حال او را « مرسل » گويند ، و جمع رسول ، « رسل » است . اما در مصطلح اسلامى : رسول انسانى است كه خداوند او را به رسالتى ويژه به سوى قومى مبعوث مىكند ، تا ايشان را به شرايع اسلام هدايت نمايد . او در اين مأموريت معجزه يا معجزاتى از خداى تعالى به همراه دارد كه گواه بر صدق رسالت اوست ، و بدان وسيله حجت بر مردمى كه خداوند وى را به سوى آنان فرستاده است تمام مىشود . تكذيب و

--> ( 1 ) - رجوع كنيد به معجم الفاظ قرآن كريم ، و معجم الوسيط ، لغت نبأ . ( 2 ) - ما از فشردهء احاديث اصول كافى ( 1 / 176 ) در باب تفاوت بين رسول و نبى چنين بهره گرفتيم .