لَكُمُ الْأَنْهارَ ( ) وَ سَخَّرَ لَكُمُ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ دائِبَيْنِ وَ سَخَّرَ لَكُمُ اللَّيْلَ وَ النَّهارَ . خداوند همان كسى است كه آسمانها و زمين را آفريد ؛ و از آسمان آبى نازل كرد و با آن ميوه‌ها را براى روزى شما از زمين بيرون آورد ، و كشتىها را مسخّر شما گردانيد تا در پهنه دريا به فرمان او روان گردند ، و نهرها را در اختيار شما قرار داد ( ) و خورشيد و ماه را - با گردشى منظم و مستمر - مسخّر شما كرد و شب و روز را به تسخير شما درآورد « 1 » . و در سوره نحل مىفرمايد : وَ اللَّهُ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَحْيا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لِقَوْمٍ يَسْمَعُونَ ( ) وَ إِنَّ لَكُمْ فِي الْأَنْعامِ لَعِبْرَةً نُسْقِيكُمْ مِمَّا فِي بُطُونِهِ مِنْ بَيْنِ فَرْثٍ وَ دَمٍ لَبَناً خالِصاً سائِغاً لِلشَّارِبِينَ ( ) وَ مِنْ ثَمَراتِ النَّخِيلِ وَ الْأَعْنابِ تَتَّخِذُونَ مِنْهُ سَكَراً وَ رِزْقاً حَسَناً إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ ( ) وَ أَوْحى رَبُّكَ إِلَى النَّحْلِ أَنِ اتَّخِذِي مِنَ الْجِبالِ بُيُوتاً وَ مِنَ الشَّجَرِ وَ مِمَّا يَعْرِشُونَ ( ) ثُمَّ كُلِي مِنْ كُلِّ الثَّمَراتِ فَاسْلُكِي سُبُلَ رَبِّكِ ذُلُلًا يَخْرُجُ مِنْ بُطُونِها شَرابٌ مُخْتَلِفٌ أَلْوانُهُ فِيهِ شِفاءٌ لِلنَّاسِ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ . خداوند از آسمانها آبى فرستاد ؛ و زمين را پس از آنكه مرده بود حيات بخشيد . راستى را كه در اين ، نشانهء روشنى است براى قومى كه مىشنوند ( ) و در وجود چهارپايان ، براى شما عبرتى است : از درون شكم آنها ، از ميان غذاى جويده و خون ، شير ناب گواراى نوشندگان به شما مىنوشانيم ( ) و از ميوه‌هاى درخت نخل و انگور ، مسكرات و روزى خوب و پاكيزه مىگيريد . راستى را كه در اين ، نشانه روشنى است براى قومى كه مىانديشند ( ) و پروردگار تو به زنبور عسل وحى كرد كه : از كوهها و درختان و داربست‌هائى كه مردم بنا مىكنند ،

--> ( 1 ) - ابراهيم / 32 و 33 .