سپس مورد نزاع و سبب دشمنى ميان پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و يهود ، و چگونگى آن را بيان داشته ، و مىفرمايد : ما نگاه‌هاى انتظارآميز تو به سوى آسمان براى تحويل قبله از بيت المقدس را مىبينيم ، اكنون تو را به سوى قبله‌اى كه از آن خشنود باشى بازمىگردانيم . هر جا كه هستى ، تو و همه مسلمانان ، روى خود را به سوى مسجد الحرام بگردانيد . اهل كتاب ، يهود كه با تو دشمنى مىكنند و نصارى ، خوب مىدانند كه گرداندن قبله به سوى كعبه ، حق ، و از جانب پروردگارشان مىباشد ، و تو هرگاه دليل و آيتى براى آنان آوردى سخنت را نپذيرفته و از قبله‌ات پيروى نمىكنند . به زودى سبك‌مغزان از مردم مىگويند : چه چيز آنان را از بيت المقدس قبله سابق بازگردانيد ؟ ! بگو : فرمان ، فرمان خداست و مشرق و مغرب از آن اوست ، هر كه را بخواهد به راه راست هدايت مىكند ، قبله قرار دادن بيت المقدس و گرداندنش به سوى مكّه براى امتحان مردمان است ، مردم مكه را با گرداندن قبله از كعبه به سوى بيت المقدس ، در مكه ، و يهود را با گرداندن قبله از بيت المقدس به سوى مكه ، در مدينه ، امتحان مىكند تا عيان نمايد كه آيا پس از آنكه دانستند اين موضوع حق و از جانب پروردگارشان مىباشد ، از عصبيت قومى قبيلگى و اسرائيلى خود دست مىكشند و به سوى بيت المقدس و كعبه رو مىكنند يا خير ! امتحان اين گروه و آن گروه براى آن است تا پيروان رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم از كسانى كه به جاهليت خويش بازمىگردند مشخص شوند . چنان كه نمازهائى را كه پيش از اين به سوى بيت المقدس گزارده‌اند ، نزد خدا تباه نخواهد شد . و بدين گونه روشن مىشود كه ، مراد از تبديل آيه‌اى با آيه ديگر كه در آيات مكى سوره نحل ، در يادآورى مجادله قريش آمده ، تبديل حكمى با حكم ديگر از سوى خداست . مشروح اين مجادله در آيات ( 138 - 146 ) سوره انعام آمده است . و نيز ، روشن مىشود كه ، مقصود از نسخ آيه و پايان مدّت آن ، در داستان يهود مدينه ، نسخ حكم در شريعت موسى عليه السّلام يا پايان مدت حكم يك شريعت خاص - براى حكمتى كه خدا مىداند - بوده است .