آنچه بيان ما را تأكيد مىكند ، فرموده خداى سبحان است كه مىفرمايد : وَ إِذا بَدَّلْنا آيَةً مَكانَ آيَةٍ . . . قالُوا إِنَّما أَنْتَ مُفْتَرٍ . . . قُلْ نَزَّلَهُ رُوحُ الْقُدُسِ زيرا ، ضمير مذكّر در نزّله به معناى ( آية ) يعنى به " حكم " بازمىگردد ، و اگر بحث بر محور تبديل آيه‌اى بود كه جزء سوره است ، شايسته آن بود كه خداى سبحان مىفرمود : قل نزّلها روح القدس يعنى ضمير مؤنث مىآورد نه مذكّر ! [ دقت كنيد ! ] دوم - آيه نسخ ، آيه‌اى كه در بين آيات مدنى سوره بقره آمده است : خداى متعال در اين آيات فرموده : اى بنى اسرائيل ! نعمت‌هاى خدا را بر خود به ياد آوريد و به پيمان او وفا كنيد ، پيمانى كه گاه فرستادن تورات به شما فرمود : " آنچه به شما داديم پرتوان بگيريد و آنچه را در آن است ياد كنيد " ، و در آن بشارت بعثت خاتم انبيا بود . به پيمان خود با خدا وفا كنيد تا خداوند نيز ، به عهدى كه با شما بسته وفا نمايد ، و نعمتش را در دنيا و آخرت بر شما فزونى بخشد . به آنچه بر خاتم رسولان فرستاديم ايمان آوريد كه او درستى آنچه را نزد شما ، در كتابهاى خداست ، همه را اثبات مىكند . حق را كتمان نكنيد ، و آن را دانسته با باطل نپوشانيد . خداوند به موسى عليه السّلام كتاب داد و پس از او نيز ، رسولانى فرستاد كه عيسى بن مريم از آنان بود ، همو كه با براهين روشن و با روح القدس تأييدش فرمود . آيا چنين نيست كه هر زمان پيامبرى چيزى بر خلاف هواى نفس شما آورد ، تكبّر ورزيديد ، عده‌اى را دروغزن ناميديد و جمعى را به قتل رسانديد ؟ ! و گفتيد : دلهاى ما در غلاف است ، و اين چيزها را نمىفهميم ! حالا هم كه قرآن از سوى خدا براى شما آمده ، و اخبارى را كه نزد شماست محقق مىكند به آن كافر مىشويد ، درحالىكه پيش از اين ، براى پيروزى بر كفار ، نام او را شفيع خود قرار مىداديد ، حال كه پيامبر آمده و شما او را شناخته‌ايد ، به او و به آنچه خدا وحى كرده كافر شديد ! خود را به بهاى بدى فروختيد كه به آنچه خدا فرستاده كافر شديد ، كافر شديد كه چرا خداوند پيامبرى را در نسل اسماعيل قرار داده و در ذريّه يعقوب نگذارده ؟ پس به غضب خدا گرفتار شدند ، و براى كافران عذاب خواركننده است . و هرگاه به يهود گفته شد : به آنچه كه خداوند بر خاتم پيامبران فرستاده ايمان آوريد ،