پيوست شمارهء 3 كون و هستى يا عالم طبيعت در قرآن كريم « 1 » واژه « كون » و « هستى » بيانگر موجودات خارجى و ظواهر طبيعى است . يعنى : همه آفريدگان اعم از انسان و حيوان و ستارگان و سيارات و كهكشانها و ديگر موجودات راى در برمىگيرد . « كون » و « هستى » بنابر آنچه در دائرة المعارف « مك ميلان » « 2 » آمده ، تأليفى است از مجموعه اجسامى كه قابل شناختن است ، مانند : زمين و ماه و خورشيد و اجرام منظومه شمسى و كهكشانها و ديگر اشياى ما بين آنها . همچنانكه صخره‌ها و معادن و خاكها و گازها و حيوانات و انسانها و ديگر اجسام ثابت و متحرك راى نيز شامل است . منجّمان و ستاره‌شناسان از روى ناچارى واژه « كون » را براى اشاره به فضا و اجرام آسمانى به كار مىگيرند ، در حالى كه وسعت و گستردگى مجموعه هستى چنان است كه زمين و ماه و خورشيد و ديگر سيارات ، نقطه‌هاى ريز اين پهندشت بىكرانند ، و خورشيد ، تنها يك ستاره از كهكشانى است كه نزديك به يكصد مليون ستاره دارد ! و همين زمين ما و ديگر سياراتى كه دور خورشيد مىگردند و نظم اين جهانى راى پديد مىآورند ، در ديد ما انسانها بسيار عظيم و گسترده مىنمايند .

--> ( 1 ) - برگرفته از مقاله آقاى « حافظ محمد سليم » در نشريه فرهنگى سفارت پاكستان در دمشق شماره 26 ( شباط - آذار / 1991 م ) اسفند ، فروردين / 1 - 1370 ( 2 ) - MACMILLAN ENCICLOPEDIA .