ساكن و متحركش را در هم نورديد تا انبوه و انبوه بر فراز آمد و كف‌ها پديد آورد . پس ، كفها را در فضاى باز و جو گسترده بالا برد و هفت آسمان استوار از آن پديدار ساخت ؛ آسمانهائى كه [ طبقه ] زيرينشان را موجى ثابت و بىكار و روئينشان را سقفى بلند و محفوظ و بىستون و بىمسمار قرار داد . سپس آنها را با ستارگان و شهاب‌هاى نورانى آراست و خورشيد نورافشان و ماه تابنده را در آنها و در گردونه‌اى چرخان و سقفى گردان و صفحه‌اى تابان ، به جريان واداشت . . . شرح كلمات : 1 - الرّويّة : تفكر و انديشه 2 - همامة النّفس : انفعال و تأثيرپذيرى جان . 3 - احال الأشياء لأوقاتها : موجودات را در ظرف زمانشان از نيستى به هستى آورد . 4 - لأم : التيام بخشيد : ناهمگونىشان را بهنجار كرد ، چنان كه از پيوند جسم و روح تركيب دل آراى انسان را پديد آورد : فَتَبارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخالِقِينَ . 5 - غرّز الغرائز : غرائز جمع غريزه به معناى سرشت و طبيعت است ، يعنى : در هر موجودى سرشتى ويژه قرار داد . 6 - الزمها اشباحها : شبح ، سايه و تصوير وهمى اشياء است و در اينجا مقصود آن است كه ، صاحب هر خوى و طبيعتى را با همان سرشت جداناشدنى از او ، ملازم و همراه قرار داد . مثلا شخص شجاع و دلير بيمناك نيست و . . . 7 - عارفا بقرائنها و احنائها : قرائن جمع قرين به معناى مصاحب و همراه است و احناء جمع حنو به معناى پهلو و هر چيز كج و منحنى است ، جثه باشد يا غير جثه ، و در اينجا كنايه از امور پنهان اشياء است ، يعنى : خداوند به همه طبايع و خصلتها و صفات موجودات عارف و آگاه است . 8 - أنشأ سبحانه فتق الأجواء و شقّ الأرجاء و سكائك الهواء : فتق الأجواء : شكاف جوّها و فضاها .