. . . پروردگارا ! من به خويشتن ستم كردم ، مرا ببخش ! و خداوند او را بخشيد . « 1 » بدين سبب " غفور و غفّار " نيز ، از صفات " ربّ " است چنان كه فرموده : وَ الَّذِينَ عَمِلُوا السَّيِّئاتِ ثُمَّ تابُوا مِنْ بَعْدِها وَ آمَنُوا إِنَّ رَبَّكَ مِنْ بَعْدِها لَغَفُورٌ رَحِيمٌ . آنان كه گناه كردند و بعد از آن توبه نموده و ايمان آوردند ، [ بدانند كه ] " پروردگار " تو پس از آن ، " غفور و مهربان " است . « 2 » و از قول نوح به قومش مىفرمايد : فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ إِنَّهُ كانَ غَفَّاراً . [ نوح گفت به آنان ] گفتم : از " پروردگار " تان " آمرزش " بخواهيد كه او بسيار " آمرزنده و غفّار " است . « 3 » در سوره بقره فرموده : فَتَلَقَّى آدَمُ مِنْ رَبِّهِ كَلِماتٍ فَتابَ عَلَيْهِ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ . پس آدم از " پروردگار " ش كلماتى را دريافت ، و خداوند توبه او را پذيرفت ، زيرا او " توبه‌پذير و مهربان " است . « 4 » و كسانى كه گناه را با توبه جبران نكنند ، كيفر كردارشان با " ربّ العالمين " است ، چنان كه فرموده : قُلْ يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ . . . وَ أَنِيبُوا إِلى رَبِّكُمْ وَ أَسْلِمُوا لَهُ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَكُمُ الْعَذابُ ثُمَّ لا تُنْصَرُونَ . بگو : اى بندگان من كه بر خويشتن اسراف و ستم كرده‌ايد ! از رحمت خدا نوميد نشويد . . . به سوى " پروردگار " تان بازگرديد و سر به فرمان او گزاريد ، پيش

--> ( 1 ) - قصص / 16 . ( 2 ) - اعراف / 153 . ( 3 ) - نوح / 10 . ( 4 ) - بقره / 37 .