تفسير آيات روزى كه در صور دميده شود شفاعت هيچ كس كارساز نيست مگر شفاعت بندگان صالح خدا كه اجازه‌شان داده و از گفتارشان راضى است . و نيز ، هيچ‌كس مالك شفاعت نيست مگر كسانى كه نزد خداى رحمان عهد و پيمان دارند ، يعنى انبيا و اوصيا و بندگان شايسته خدا كه با ايشانند . شفاعت ، همان مقام محمودى است كه خداوند به خاتم انبيا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم وعده داده است ، و انبيا عليهم السّلام تنها از كسانى شفاعت مىكنند كه خداوند از شفاعت براى آنان راضى باشد ؛ و در همين روز است كه مغروران و كسانى كه زندگانى دنيا فريبشان داده درحالىكه هيچ شفاعت كننده‌اى ندارند ، مىگويند : آيا براى ما شفيعانى هست كه شفاعتمان كند ؟ ج - شفاعت در روايات در بحار به نقل از كتاب عيون اخبار الرضا عليه السّلام آورده است كه امام رضا عليه السّلام از قول پدرش امام كاظم عليه السّلام و او از پدرش تا امير المؤمنين عليه السّلام روايت كرده كه فرمود : رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرموده : من لم يؤمن بحوضى - الحوض : الكوثر - فلا آورده اللّه حوضى و من لم يؤمن بشفاعتى فلا اناله اللّه شفاعتى . . . هر كس به حوض من ايمان نياورد - حوض كوثر - خداوند او را بر حوض من وارد نسازد ، و هر كس به شفاعت من ايمان نياورد ، خداوند شفاعت مرا به او نرساند . . . راوى در پايان روايت از امام رضا عليه السّلام مىپرسد : اى فرزند رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ! پس معناى فرموده خداى عزّ و جل چيست كه مىفرمايد : " وَ لا يَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضى " شفاعت نمىكنند مگر براى كسى كه خدا راضى است . فرمود : معناى آيه اين است كه : شفاعت نمىكنند مگر براى كسى كه خداوند دينش را پسنديده است . « 1 »

--> ( 1 ) - بحار ج 8 ص 34 ، و انبيا / 28 .