پاداش عمل ، ميراث نسلها خداوند سبحان خبر داده كه پاداش و نتيجه عمل براى نسل‌هاى بعدى نيز ، باقى مىماند . چنان كه در سوره نساء مىفرمايد : وَ لْيَخْشَ الَّذِينَ لَوْ تَرَكُوا مِنْ خَلْفِهِمْ ذُرِّيَّةً ضِعافاً خافُوا عَلَيْهِمْ فَلْيَتَّقُوا اللَّهَ وَ لْيَقُولُوا قَوْلًا سَدِيداً ( ) إِنَّ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوالَ الْيَتامى ظُلْماً إِنَّما يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ ناراً وَ سَيَصْلَوْنَ سَعِيراً . كسانى كه اگر فرزندان صغير و ناتوانى از خود بر جاى گذارند از آينده آنان بيمناكند ، بايد بترسند و از خدا بپرهيزند و سخنى سنجيده و استوار گويند ( ) آنان كه اموال يتيمان را به ظلم و ستم مىخورند ، تنها در اندرون خود آتش مىخورند و به زودى در شعله‌هاى آتش بريان مىشوند . در سوره كهف مىفرمايد : فَانْطَلَقا حَتَّى إِذا أَتَيا أَهْلَ قَرْيَةٍ اسْتَطْعَما أَهْلَها فَأَبَوْا أَنْ يُضَيِّفُوهُما فَوَجَدا فِيها جِداراً يُرِيدُ أَنْ يَنْقَضَّ فَأَقامَهُ قالَ لَوْ شِئْتَ لَاتَّخَذْتَ عَلَيْهِ أَجْراً ( ) . . . ( ) وَ أَمَّا الْجِدارُ فَكانَ لِغُلامَيْنِ يَتِيمَيْنِ فِي الْمَدِينَةِ وَ كانَ تَحْتَهُ كَنْزٌ لَهُما وَ كانَ أَبُوهُما صالِحاً فَأَرادَ رَبُّكَ أَنْ يَبْلُغا أَشُدَّهُما وَ يَسْتَخْرِجا كَنزَهُما رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ . . . [ خضر و موسى ] به راه خود ادامه دادند تا به مردم قريه‌اى رسيدند و از آنان خواستند كه به ايشان غذا دهند ؛ ولى آنان از مهمان كردنشان خوددارى نمودند ؛