2 - جواب سؤال دوم گروهى از دانشمندان در برخى از ادوار ، بعضى از آنچه را كه در قرآن كريم آمده تأويل و توجيه كرده و با نظريات اشتباه و بىاساسى كه در زمان ايشان از حقايق علمى به حساب مىآمده تطبيق داده‌اند ، مانند توجيه ايشان از آسمانهاى هفت‌گانه ، به افلاك هفت‌گانه مشهور در نزد دانشمندان گذشته ، بر اساس نظريه بطلميوس كه در حدود سال 90 تا 160 ميلادى مىزيسته است . بطلميوس گفته است : آسمانها و زمين اجسامى كروى هستند كه ، برخى از آنها همانند لايه‌هاى پياز روى برخى ديگر قرار گرفته‌اند . مركز اين كرات زمين است كه سه چهارم آن از آب تشكيل شده است . مرتبه فوقانى زمين هواست ، و بالاتر از هوا آتش است ، اين چهار عنصر يعنى : خاك ، آب ، هوا و آتش را طبايع چهارگانه ناميده‌اند . بالاتر اينها فلك قمر است كه فلك اول مىباشد ، سپس فلك عطارد ، سپس فلك زهره ، سپس خورشيد ، سپس مريخ ، سپس مشترى ، بعد از آن زحل . ستارگان اين افلاك را هم ، سبعه سيّاره ناميده‌اند كه فلك ستارگان ثابت كه آن را فلك بروج گويند بر آن احاطه دارد ، پس از آن فلك اطلسى است كه ستاره‌اى در آن نيست . اين دانشمندان آسمانهاى هفت‌گانه را به افلاك سيارات هفت‌گانه ، و كرسى را به فلك بروج ، و عرش را به فلك نهمين توجيه و تأويل كرده‌اند ! ايشان همچنين ، آنچه در قرآن و حديث در اطراف برخى از اصطلاحات اسلامى آمده ، همه را با نظرات و ديدگاههاى بىاساس فلسفى و نجومى زمان خودشان توجيه و تأويل كرده‌اند . و چون در برخى از اين نظريات مطالبى است كه با نص قرآن كريم مخالف است ، كوشيده‌اند تا بين آنچه در قرآن كريم آمده را با اين نظريات جمع كنند . مرحوم مجلسى ( ره ) به اين روش اشاره كرده و گفته است : بدان ! در اينجا اشكال مشهورى است ، و آن اينكه : دانشمندان علم هيئت اتفاق دارند كه در آسمان اول جز ماه چيز ديگرى نيست ، و ساير ستارگان سيار ، همگى در يك فلك و گردونه هستند ، و ستارگان ثابت در فلك هشتمين‌اند ، در حالى كه آيه كريمة قرآن دلالت