فَإِذا سَوَّيْتُهُ وَ نَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي فَقَعُوا لَهُ ساجِدِينَ هنگامى كه كار خلقت آدم را به پايان رساندم ، و از روح خود در او دميدم ، همگى براى او سجده كنيد . « 1 » و در داستان آفرينش عيسى عليه السّلام در سورهء تحريم فرموده : وَ مَرْيَمَ ابْنَتَ عِمْرانَ الَّتِي أَحْصَنَتْ فَرْجَها فَنَفَخْنا فِيهِ مِنْ رُوحِنا مريم دختر عمران كه دامان خود را پاك نگاه داشت ، و ما از روح خود در آن دميديم . « 2 » در امثال اين موارد ، نسبت دادن روح به خدا ، همانند نسبت دادن « بيت » است به او كه در سوره حج به ابراهيم عليه السّلام مىفرمايد : وَ طَهِّرْ بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ يعنى ، خانه مرا براى طواف كنندگان پاكيزه گردان . « 3 » در اينجا اضافه و نسبت بيت اللّه الحرام به خدا اضافهء تشريفى است ، يعنى به دليل خصوصيت ويژه‌اى كه نسبت به ساير مكانهاى زمين دارد ، خداوند آن را گرامى داشته و به خود نسبت داده و فرموده : خانهء من ! اضافه روح به خدا در دو آيه گذشته نيز چنين است . روح معناى ديگرى نيز دارد كه آن ، مايهء حيات و هدايت جانها بودن است ، مانند : وحى ، نبوت ، شرايع الهى و بويژه قرآن ، خداى سبحان در سوره نحل فرموده : يُنَزِّلُ الْمَلائِكَةَ بِالرُّوحِ مِنْ أَمْرِهِ عَلى مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ فرشتگان را با روح ، به فرمان خود ، بر هر كدام از بندگانش بخواهد نازل مىكند . « 4 » و در سورهء شورى فرموده : وَ كَذلِكَ أَوْحَيْنا إِلَيْكَ رُوحاً مِنْ أَمْرِنا و همان گونه [ كه بر پيامبران پيشين وحى نموديم ] بر تو نيز ، روحى را به فرمان

--> ( 1 ) - حجر / 29 . ( 2 ) - تحريم / 12 . ( 3 ) - حج / 26 . ( 4 ) - نحل / 2 .