خداوند در سوره احزاب مىفرمايد : وَ ما كانَ لِمُؤْمِنٍ وَ لا مُؤْمِنَةٍ إِذا قَضَى اللَّهُ وَ رَسُولُهُ أَمْراً أَنْ يَكُونَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ مِنْ أَمْرِهِمْ وَ مَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ فَقَدْ ضَلَّ ضَلالًا مُبِيناً * وَ إِذْ تَقُولُ لِلَّذِي أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِ وَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِ أَمْسِكْ عَلَيْكَ زَوْجَكَ وَ اتَّقِ اللَّهَ وَ تُخْفِي فِي نَفْسِكَ مَا اللَّهُ مُبْدِيهِ وَ تَخْشَى النَّاسَ وَ اللَّهُ أَحَقُّ أَنْ تَخْشاهُ فَلَمَّا قَضى زَيْدٌ مِنْها وَطَراً زَوَّجْناكَها لِكَيْ لا يَكُونَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ حَرَجٌ فِي أَزْواجِ أَدْعِيائِهِمْ إِذا قَضَوْا مِنْهُنَّ وَطَراً وَ كانَ أَمْرُ اللَّهِ مَفْعُولًا * ما كانَ عَلَى النَّبِيِّ مِنْ حَرَجٍ فِيما فَرَضَ اللَّهُ لَهُ سُنَّةَ اللَّهِ فِي الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ وَ كانَ أَمْرُ اللَّهِ قَدَراً مَقْدُوراً * الَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِسالاتِ اللَّهِ وَ يَخْشَوْنَهُ وَ لا يَخْشَوْنَ أَحَداً إِلَّا اللَّهَ وَ كَفى بِاللَّهِ حَسِيباً * ما كانَ مُحَمَّدٌ أَبا أَحَدٍ مِنْ رِجالِكُمْ وَ لكِنْ رَسُولَ اللَّهِ وَ خاتَمَ النَّبِيِّينَ وَ كانَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيماً * هيچ مرد و زن با ايمانى را نشايد - هنگامى كه خدا و پيامبرش امرى را لازم بدانند - اختيارى از خود نشان دهند ، و هر كس خدا و رسولش را نافرمانى كند ، به گمراهى آشكارى در افتاده است . و هنگامى كه به آن كس كه خداوند نعمتش داد ، مىگفتى : همسرت را نگاه دار و از خدا بترس ، و در دل چيزى را پنهان مىداشتى كه خداوند آشكارش مىكند ، و از مردم ترسيدى در حالى كه خداوند سزاوارتر است كه از او بترسى ، پس هنگامى كه زيد نيازش را از آن زن پايان داد ، ما او را به ازدواج تو داديم تا مشكلى براى مؤمنان در ازدواج با زنان پسرخواندهاشان - هنگامى كه طلاق گيرند - نباشد ؛ و فرمان خدا انجام شدنى است . هيچ‌گونه تنگنائى بر پيامبر - در آنچه خدا برايش مقرر داشته - وجود ندارد ، اين سنت الهى در مورد پيشينيان هم جارى بوده و فرمان خدا روى حساب و اندازه است . پيشينيانى كه رسالتهاى الهى را تبليغ مىكردند ، و از او ميترسيدند ، و از