خوراك خواست كه پيشش گذاشتند و خورد * و خادمانش به وى گفتند اين چه كار است كه كردى وقتى كه طفل زنده بود روزه گرفته گريه نمودى و چون طفل مرد برخاسته خوراك خوردى * او گفت وقتى كه طفل زنده بود روزه گرفتم و گريه نمودم زيرا فكر كردم كيست كه بداند كه شايد خداوند بر من ترحّم فرمايد تا طفل زنده بماند * امّا الآن كه مرده است پس چرا من روزه بدارم آيا مىتوانم ديگر او را باز بياورم من نزد او خواهم رفت ليكن او نزد من باز نخواهد آمد * از مقايسه روايت وهب با آنچه كه در تورات ، كتاب دوم سموئيل ، آمده ، معلوم مىشود كه وهب برخى از داستان را از تورات ، و برخى را از كتابهاى اسرائيلى ديگرى كه خوانده برگرفته است - چنان كه خود از خواندن آنها خبر داده است - اين گونه روايات ، در علم حديث‌شناسى ، روايات اسرائيلى يا اسرائيليات ناميده مىشود . دوم - روايت حسن بصرى : خلاصه روايت حسن بصرى همان خلاصه روايت وهب مىباشد ، جز آنكه بصرى در ابتداى داستان افزوده : داود اوقات را به چهار بخش تقسيم كرد ، و ما نمىدانيم آيا اين را از پندار و ابتكار خود بر آن افزوده يا از راوى ديگرى از راويان اسرائيليات گرفته است ؟ هر گونه باشد ، حسن بصرى سند اين روايت را بيان نكرده ، و آن را بدون سند و به اصطلاح " مرسل " آورده است ، اگر او به هنگام روايت مرجع آن را بيان مىكرد و مىگفت از وهب بن منبّه يا غير او از راويان اسرائيليات روايت مىكند ، مسأله آسان مىشد و پژوهشگران به مرجع روايت دست مىيافتند و به راحتى مىفهميدند كه از روايات اسرائيلى است ، او با عدم بيان سند ، كار اين روايت را بر محققين سخت مشكل كرده است . و بدان سبب كه در مكتب خلفا امام پيش كسوتان عقايد به شمار است ، روايت او در فهم عقايد اسلامى اثرى دو چندان دارد . بيشتر راويان روايات اسرائيلى ، همان كارى را مىكنند كه حسن بصرى كرده ، يعنى روايات اسرائيلى را بدون سند و مرجع مىآورند ، بدين خاطر ، كار اين گونه روايات بر