نشانه‌هائى كه جن و انس از آوردن مانند آنها ناتوانند ، و لو آنكه برخى از آنان برخى ديگر را پشتيبانى كنند ، با آنكه در بين جنيان افرادى يافت مىشوند كه - براى مثال - قادرند تخت بلقيس را از يمن تا بيت المقدّس ، قبل از برخاستن سليمان عليه السّلام از جاى خود ، نزد او بياورند . « 1 » زيرا سرعت سير جن در فضا چيزى نزديك به سرعت نور است . به همين دليل است كه جنيان گاهى مىتوانند اخبار دوردست را ، به كاهنى كه با آنان مرتبط است برسانند ، ولى همين جن و انس نمىتوانند مرغى را از گل بسازند كه بدون اذن پروردگار عالم مرغ حقيقى گردد . مرتاض هندى هم گاهى مىتواند قطار را از حركت بازدارد ، ولى او و غير او ، از كسانى كه خدا به آنان اجازه نداده ، نمىتوانند عصاى خود را بر سنگ بزنند ، تا از آن دوازده چشمه آب فوران كند . چون پروردگار خالق آيات و معجزات را ، از آن رو به انبياى مبعوث خود مىدهد تا امّت‌هاى آنان درستى ادعايشان را دريابند ، و بدانند كه آنان برانگيخته خدايند ، مقتضاى حكمت آنست كه اين معجزات از امورى باشد كه امّتى كه پيامبر براى هدايت آن مبعوث گرديده ، آن را بشناسد ، چنان كه امام على بن موسى الرضا عليه السّلام در پاسخ كسى كه از او پرسيد : براى چه خداوند موسى بن عمران عليه السّلام را با يد بيضاء و عصا مبعوث كرد ، و عيسى عليه السّلام را با طبّ ، و محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلم را با كلام و سخن ؟ امام عليه السّلام فرمود : خداى متعال هنگامى كه موسى را برانگيخت فن غالب اهل زمان سحر بود ، او هم از جانب خداى عزّ و جل با چيزى به نزد آنان رفت كه همانندش در توان آن مردم نبود ، چيزى كه سحرشان را باطل كرد ، و حجّت را به وسيله آن بر ايشان تمام نمود . خداوند متعال عيسى را نيز در هنگامى برانگيخت كه بيماريهاى مزمن پديدار شده بود ، و مردم نيازمند طب بودند ، او از سوى خداى رحمن چيزى براى آنان آورد كه همانند آن در نزد ايشان نبود ، چيزى كه مردگان را برايشان زنده مىكرد و كور و پيس را به اذن خدا شفا مىداد ، و حجت را به وسيله آن بر آنان تمام كرد .

--> ( 1 ) - نمل / 39