است كه كردى زن گفت مار مرا اغوا نمود كه خوردم * پس خداوند خدا به مار گفت چون كه اين كار كردى از جميع بهايم و از همهء حيوانات صحرا ملعونتر هستى بر شكمت راه خواهى رفت و تمام ايام عمرت خاك خواهى خورد * و عداوت در ميان تو و زن و در ميان ذريّت تو و ذريّت وى مىگذارم او سر تو را خواهد كوبيد و تو پاشنهء وى را خواهى كوبيد * و به زن گفت الم و حمل تو را بسيار افزون گردانم با الم فرزندان خواهى زائيد و اشتياق تو به شوهرت خواهد بود و او بر تو حكمرانى خواهد كرد * و به آدم گفت چون كه سخن زوجه‌ات را شنيدى و از آن درخت خوردى كه امر فرموده گفتم از آن نخورى پس به سبب تو زمين ملعون شد و تمام ايّام عمرت از آن با رنج خواهى خورد * خار و خس نيز برايت خواهد رويانيد و سبزهاى صحرا را خواهى خورد * و به عرق پيشانيت نان خواهى خورد تا حينى كه به خاك راجع كردى كه از آن گرفته شدى زيرا كه تو خاك هستى و به خاك خواهى برگشت * و آدم زن خود را حوّا نام نهاد زيرا كه او مادر جميع زندگان است * و خداوند خدا رختها براى آدم و زنش از پوست بساخت و ايشان را پوشانيد * و خداوند خدا گفت همانا انسان مثل يكى از ما شده است كه عارف نيك و بد گرديده اينك مبادا دست خود را دراز كند و از درخت حيات نيز گرفته بخورد و تا با به ابد زنده ماند * پس خداوند خدا او را از باغ عدن بيرون كرد تا كار زمينى را كه از آن گرفته شده بود بكند * پس آدم را بيرون كرد و به طرف شرقى باغ عدن كرّوبيان را مسكن داد و شمشير آتشبارى را كه به هر سو گردش مىكرد تا طريق درخت حيات را محافظت كند * « 1 »

--> ( 1 ) - كتاب مقدس ، عهد عتيق [ تورات ] ص 4 و 5 ترجمه فارسى از عبرانى و كلدانى و يونانى چاپ دار السلطنه لندن 1932 ميلادى .