الف - دين لفظ " دين " در شريعت اسلامى به دو معنى آمده است : 1 - جزاء ، زيرا ، يوم الدين كه در قرآن كريم آمده ، روز جزا است و : مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ « 1 » در سورهء فاتحه ، يعنى : مالك روز جزا . 2 - شريعت دربردارنده معناى اطاعت و تسليم ، بيشترين كاربرد دين در شريعت اسلامى ، به همين معنى است ، مانند سخن خداى تعالى در داستان يوسف و برادران او : ما كانَ لِيَأْخُذَ أَخاهُ فِي دِينِ الْمَلِكِ يعنى : [ يوسف ] نمىتوانست برادرش را طبق آيين پادشاه و شريعت او بگيرد . « 2 » و در سوره بقره فرموده : إِنَّ اللَّهَ اصْطَفى لَكُمُ الدِّينَ يعنى : خداوند شريعت همراه با اطاعت و تسليم را براى شما برگزيد . « 3 » ب - اسلام و مسلمان اسلام : تسليم خدا بودن ، و سر به فرمان شرايع و احكام او داشتن است . خداى سبحان فرموده : إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلامُ يعنى : دين در نزد خدا اسلام است . « 4 » و مسلمان كسى است كه تسليم خدا و دين او باشد . بنا بر اين ، اسلام در زمان آدم عليه السّلام : تسليم خدا بودن ، و سر به فرمان شريعت او داشتن

--> ( 1 ) - فاتحه / 4 . ( 2 ) - يوسف / 76 . ( 3 ) - بقره / 132 . ( 4 ) - آل عمران / 19 .