جنيان براى سليمان هر چه مىخواست انجام مىدادند ، محراب و تماثيل و ظروف بسيار بزرگ ، مىساختند . « 1 » و در سوره انبياء مىفرمايد : وَ مِنَ الشَّياطِينِ مَنْ يَغُوصُونَ لَهُ وَ يَعْمَلُونَ عَمَلًا دُونَ ذلِكَ . برخى از شياطين براى سليمان غواصى مىكردند ، و كارهائى غير از آن نيز انجام مىدادند . « 2 » خداوند اين دو گروه جن و انس را در هدايت به اسلام ، و فرستادن پيامبران به سوى آنان ، براى بشارت و بيم دادن و آموزش ، برابر دانسته ، تا به خداى يگانه ايمان آورند و هيچ كس را شريك او نسازند ، و به پيامبران و فرشتگان و قيامت و مشاهد و مواقف آن نيز ايمان بياورند . اما احكام اسلامى ، آنچه كه درباره آداب اجتماعى مانند : يارى رساندن به ناتوانان و نيازمندان مؤمنان ، و ترك آزار ديگران ، و مانند آنهاست ، هر دو گروه در آن مشتركند ، اما عبادات مانند : نماز و روزه و حج و ديگر احكام مربوط به جن ، بناچار بايد با حالات آنان سازگار باشد ، چنان كه آدميان نيز برخى با برخى ديگر در احكام اختلاف دارند ، مانند احكام ويژه زن و مرد يا مريض و سالم و مسافر و مقيم و امثال آن . نتيجه مباحث خداوند فرشتگان را آفريد تا سپاهيان « الوهيت و ربوبيت » او باشند ، چنان كه خود در آيات گذشته و آياتى كه از فرشتگان « 3 » ياد شده ، از آن خبر داده ، و بدين خاطر هم آنان را پيش از سايرين آفريده است . آنان زمانى كه عرش خدا بر آب بود حاملان عرش بوده‌اند ، « 4 » چنان كه در سوره هود فرموده :

--> ( 1 ) - سبا / 13 . ( 2 ) - انبياء / 82 ( 3 ) - به ماده : ملك معجم المفهرس قرآن كريم مراجعه شود . ( 4 ) - مراد از عرش ، محل سپاهيان خدا ، فرشتگان كارگزار الوهيت و ربوبيت است كه جايگاه آنان پيش از آفرينش آسمانها و زمين بر روى آب بوده است .