پراكنده ساخت ، كفها در هواى باز و جو گسترده فضا بالا رفتند و خداوند از آنها هفت آسمان پديد آورد ، پائين‌ترين آنها را موجى ممنوع از سرريز و سيلان قرار داد ، و بالاترينشان را سقفى محفوظ ، بدون آنكه ستونى داشته و يا با وسائل و ابزار اتصال و پيوند ، به هم مرتبط باشند . آسمان دنيا را با ستارگان آراست ، سپس ميانه آسمانهاى فوقانى را كه بالاى آسمان دنيا هستند گشود و آنها را از انواع فرشتگان انباشت ، برخى از آنان در حال سجده دائم ، بر نمىخيزند ، و برخى در حال ركوع دائم ، قيامى ندارند ، و برخى ايستاده و مستقيم و استوار با صفوف منظم در جاى خود ، بىحركت هستند ، خداى را تسبيح گويند ، و هرگز خسته نمىشوند ، خواب چشمها و غفلت عقلها و سستى تن‌ها و فراموشى و بىتوجهى در آنان راهى ندارد ، برخى امينان وحى خدايند ، و زبان پيغام رسان او به رسولان ، و براى رساندن حكم و فرمان خدا دائم در آمد و شد هستند ، برخى نگهبان بندگان او و دربان دربهاى بهشت‌اند ، برخى از آنان چنانند كه قدمهايشان بر سرزمينهاى پست قرار گرفته و سرهاشان از آسمان بالا بيرون رفته است . . . آنان پروردگار خود را با توهّم و خيال تصوير نمىكنند ، و صفات مخلوقات مصنوع را به خدا نسبت نمىدهند ، او را به وسيله مكان محدود نمىكنند ، و به وسيله نظاير و امثال مورد اشاره قرار نمىدهند . ج - آفرينش انسان : امام فرموده : سپس از مكانهاى مختلف زمين ، از سخت و نرم و شور و شيرين آن ، خاكى را برگرفت و با آب درآميخت تا خالص شد ، و با نم دار كردن مجدد آن ، جلا و صيقلش داد ، و از آن صورت و شكلى داراى اعضا و جوارح پديد آورد ، آن را خشكانيد تا خود را گرفت ، و استحكامش بخشيد تا محكم و متين شد ، براى روز مشخص و معلوم . سپس از روح خود در آن دميد ، پس به شكل انسان هشيارى در آمد كه به تحرك برخاسته و ذهن و فكر و اعضاى خود را به خدمت مىگيرد ، و از ابزار جابجائى استفاده مىكند ، حق و باطل را مىشناسد ، و از حواس چشيدن و بوئيدن و ديدن برخوردار است معجونى است با سرشتى از رنگهاى مختلف و اشياى گرد آمده كه برخى ضد يكديگر بوده و برخى با هم متباين هستند ، مانند : گرمى و سردى ، ترى و خشكى ، بدحالى و خوش حالى . « 1 »

--> ( 1 ) - شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد ، ج 1 ، ص 32 .