دادن به دنبال خودم مىكشم . 21 - اهبطوا : فرود آييد ، هبوط درباره انسان بر سبيل استخفاف به كار رفته ، بر خلاف انزال كه خداوند آن را در موارد شرف و ارزش مقام آورده است ، مانند : انزال فرشتگان و قرآن كريم و باران . هنگامى كه گفته مىشود : هبط فى الشرّ ، يعنى به شر مبتلا شد ، و هبط فلان ، يعنى ذليل و پست گرديد ، و هبط من منزله ، يعنى از جايگاه خود سقوط كرد . 22 - استفزز بصوتك : با وسوسه‌ات تحريك كن و برانگيز ، يعنى : هر گونه مىتوانى نسل آدم را با وسوسه به گناه وادارى ، وادار ! 23 - و اجلب عليهم : با صداى بلند آنان را بران . 24 - بخيلك و رجلك : با سواران و پيادگانت ، يعنى هر چه در توان دارى از حيله و مكر و نيرو به خدمت بگير . 25 - و شاركهم فى الأموال و الأولاد : در اموال بدست آمده از راه حرام ، و فرزندان زاده شده از زناى آنان مشاركت كن ! 26 - عدهم : وعده باطل به آنان بده ، آنان را به نبودن روز جزا اميدوار كن ! 27 - سلطان : تسلط و چيره‌گى قدرتمندانه ، سلطان به معناى دليل و برهان نيز آمده ، چنان كه خداى سبحان فرموده : أَ تُجادِلُونَنِي فِي أَسْماءٍ سَمَّيْتُمُوها أَنْتُمْ وَ آباؤُكُمْ ما نَزَّلَ اللَّهُ بِها مِنْ سُلْطانٍ . " آيا درباره نامهائى كه شما و پدرانتان [ بر بتها ] گذارده‌ايد ، با من مجادله مىكنيد ، در حالى كه خداوند هيچ دليلى درباره آن نازل نكرده است ؟ ! " پس ، معناى : إِنَّ عِبادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطانٌ تو بر بندگان من سلطانى ندارى ، اين مىشود كه : تو هيچ‌گونه قدرتى بر آنان ندارى ، و نمىتوانى بر ايشان چيره و غالب گردى . تفسير آيات خداى سبحان در آيات گذشته ، از شروع آفرينش اولين انسان ، آگاهى داد و فرمود : او را از گل سياه بد بوى سخت در هم شده همچون سفال ، كه از سختى و صلابت سفال گونه‌اش صدا دار است ، آفريده است . سپس نسل او را از چكيده‌اى از آب پست ، كه از ميان صلب و