مصطفى بن محمد هادى خوئى

89

شرح دعاى صباح ( فارسى )

مثال مثلث خورده ، و او را عوام ، ديگ پايه گويند و منجّمان نسر واقع ، به جهت مشابهت او به كركسى كه بال فراهم كرده جهت پرواز ، و آن دو ستاره به منزلهء بال اويند . نهم صورت دجاجه است ، مرغى را ماند گردن دراز كرده به مغرب جهت دانه چيدن و بالها گشاده به جهت طيران . هفده ستاره است ، خارج دو ، و صورت منقار الدّجاجه و ردف و فوارس و ذنب الدّجاجه از اين ستاره‌هاى دجاجه متخيّل شده . دهم صورت ذات الكرسى است ، زنى را ماند بر كرسى نشسته ، سيزده كوكب است . و در صور عبد الرحمن مذكور است كه بعضى در اين موضع صورت شترى تخيّل « 1 » كرده‌اند كه داخل صور چهل و هشت‌گانه نيست ، بلكه كواكب او بعضى از صورت ذات الكرسى است و بعضى از صورت مرأة المسلسله و بعضى از حامل رأس الغول و كوكب سحابى چند كه در تحت اين كواكب سيزده‌گانه بر سر شتر است ، و عرب او را كفّ الخضيب و كف الثريّا گويند ، و كفّ الخضيب را سنام الناقة نيز گويند ، چه بر كوهان شتر است ، و گفته‌اند كفّ الخضيب چون به نصف النهار « 2 » رسد ، دعا مستجاب شود الاّ دعاى ظالم - لعنة اللّه على كلّ ظالم و ظالمة . يازدهم صورت حامل رأس الغول است و او را پر سياوش خوانند ، مردى را ماند به پاى چپ ايستاده ، سر سوى شمال و پاىها سوى جنوب و پاى راست برداشته و به دست چپ ، سر را گرفته و دست راست را بالاى سر آورده و كاردى به دست گرفته . كواكب او بيست و ششند خارج سه ، و بر سر رأس الغول « 3 » كوكبى است سرخ از قدر ثانى ، آن را رأس الغول گويند . دوازدهم ممسكة « 4 » الاعنّه است ، مردى را ماند ايستاده ، به يك دست عنانى و به دست ديگر تازيانه گرفته . كواكب او چهارده‌اند . در جانب جنوبى او ستاره است

--> ( 1 ) ع : شيرى تخييل . ( 2 ) ع : + دايرهء . ( 3 ) ع : رس الغول . ( 4 ) ع : ممسك يا ممسكت .