مصطفى بن محمد هادى خوئى
47
شرح دعاى صباح ( فارسى )
بر سفالين كوزهء رندان به خوارى منگريد * كاين حريفان خدمت جام جهان بين كردهاند [ 1 ] و جاى انكار نيست و فرقهء مردودهء يَعْرِفُونَ نِعْمَةَ اللّهِ ثُمَّ يُنْكِرُونها « 1 » كافر مطلق و مطلق كافرند - اللّهم العن اوّل من عرف نعمة اللّه ثمّ انكرها . قدر على را دانسته بودند ، لكن چه چاره با بخت گمراه . دوم آنكه مراد از « علّمنى » اذن از آن حضرت است به انشاى اين دعاى مبارك و به خواندن آن و مداومت بر آن . سوم آنكه تعليم بالنسبة به خواص و منافع مذكوره باشد از مقولهء دفع بلايا ، و عدم اضرار اعدا ، و رجوع عداوت اعداى دين به خود آنها ، و ايمنى از موت فجأة و وسعت رزق ، و غير ذلك از خواص مذكوره در روايات - كما لا يخفى - و اين وجه ، وجيه است . چهارم مراد از تعليم و « علّمنى » اخذ كردن آن حضرت است الفاظ و مضامين و انشاى اين دعاى مبارك را از ولايت كبرى كه در حقيقت ، حقّ خاتم الأنبياء - صلّى اللّه عليه و آله - است اصلا و بالذّات و مظهرش امير المؤمنين - عليه السّلام - است . پنجم آنكه از كمالات و اوصاف فضايل و فواضل ، هر چه جناب شاه مردان داشتند ، بعينها بلكه على وجه الاتمّ و الاشدّ جناب خاتم الانبياء - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - داشتند ، و هر دو يك نور بودند و نظر به اتصال و اتحاد كلّى كه آن دو نور نيّر - صلوات اللّه عليهما - با هم داشتند ، قول و فعل جناب حضرت ولى كأنّه همان قول و فعل حضرت نبى - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - است و اشاره به اين در بعضى از كلمات عرفا شده ، و راست گفته چنانچه گفته :
--> [ 1 ] در مصراع اول شعر حافظ اندكى اختلاف است : در سفالين كاسهء رندان به خوارى منگريد . ( 1 ) النحل : 83 .