در حريم حرم عزّت و رفعتش مجال طيران محال ، و زبان خردمندان زمان در توصيف و تعريف ذات بى چونش لال . فهم خرد به كنه كمالش نبرده راه * سبحان من تحيّر في ذاته سواه حكيمى كه به حكمت شامله ، نفوس نفيسهء انبياء را بر كافّهء برايا « 1 » مبعوث ساخت تا گمراهان وادى جهالت را به شاهراه هدايت ارائهء طريق نمايند ، چنان كه زيباترين خلعت اين مرتبهء عليّه بر قامت زيبندهء سرو جويبار نبوّت و گل گلستان رسالت ، معلّم معالم فروع و اصول ، صاحب منشور وَ ما مُحَمَّدٌ إِلاّ رَسُول « 2 » راست آمد و از زلال ينابيع رسالتش ، گلشن دين از خار و خس كفر و ضلال پاك آمده ، به انواع رياحين ، قوانين دين مبين آراسته گشت و ترويج ملّت « 3 » بيضاء و شريعت غرّايش به ذو الفقار دشمن شكار شير بيشهء ولايت و شافع عرصهء قيامت ، زوج بتول ، ابن عمّ رسول ، فخر الكونين ، امام الثقلين اسد اللّه الغالب ، عليّ بن ابى طالب - عليه السّلام - مفوّض آمد ، كه اگر در ميدان وغا شرارهء تيغ آبدارش ، كه در رجم شياطين جنّى و انسى شهابى است ثاقب ، برق افكن صف اعدا مىشد ، گروه گروه اهل كفر و شقاق و جوقه جوقه ارباب شرك و نفاق را ، كه خس و خار گلشن وجودند ، درهم مىسوخت . و اگر در مظانّ استجابت دعا ذات شريفش ، كه علّت غائى عالم علوى و سفلى است ، با كاركنان ملأ اعلى به فقرات معجز آيات و كلمات فصاحت سمات « 4 » در مناجات مىآمد ، چراغ رحمت بر عالم و عالميان مىافروخت . بر او و يازده فرزندش كه رواج دهندهء دين مبين و وارث علوم اوّلين و آخرينند صلّوا و سلّموا تسليما كثيرا دائما ابدا . و از جملهء فضايل و بزرگوارى اين دعاى مبارك - قطع نظر از اشتمال آن بر منتهاى

--> ( 1 ) جمع بريّه : مخلوق . ( 2 ) آل عمران : 144 . ( 3 ) ملت بيضاء : دين روشن و آشكار . ( 4 ) سمات جمع سمه : نشانه .