مصطفى بن محمد هادى خوئى
12
شرح دعاى صباح ( فارسى )
رحمتم از گمراهانند » [ 1 ] . خدايا ! آنچه از ما خواستى و به ما گفتى ، قصور و تقصير از ما لا يعدّ و لا يحصى ، بىحدّ و حصر است ، تو سريع الحسابى ، حساب ما در كنار رحمت بى پايان و كرم بىمنتهايت ، ناديدنى است . از ما درگذر ، چه از تو گزيرى و گريزى نيست و به غير تو راهى و پناهى نه . خدايا ! به چه زبانى ، با چه بنانى و چگونه بيانى ، سپاست گويم ، ستايشت كنم و قدر نعمتهايت را تقدير كنم . خدايا ! هر چه به اين آيه مىانديشم : وَ إِنْ تَعُدُّوا نِعْمَةَ اللّهِ لا تُحْصُوها « 1 » « كه هر چه بشماريد نعمتهاى خدا را ، نتوانيد شماره كردن » بيشتر مىسوزم كه با اين همه نعمت چه سازم ؟ خدايا ! از اينكه نعمت قلم را ، كه بدان سوگند ياد كردى ، و خواندن را ، كه بدان امر فرمودى ، ارزانيم داشتى ، تو را شكر گزارم . بر اين راه استوارم دار و بر دفتر سياه عمرم كه اندكش سياههء قلم است ، قلم عفو بنواز . خدايا ! مرا از اهل قلم و علم و عمل قرار ده ، قلمى كه جز براى تقرّب به تو ننويسد و علمى كه جز از تو از روى خشيت نترسد و عملى كه جز براى احياى كتاب و دين و كمك به خلق تو انجام نشود . خدايا ! تو را به گويندهء به حق ناطق اين دعاى كريمه و به حقّ عظمت و قداست الفاظ و معانى بلند آن ، ما را با معارف عاليه و مضامين شافيهء قرآن آشنا و در آخرت ، همراه آن محشور گردان . خدايا ! ختم سخن را سپاس بىقياس ديگر تو راست بر اينكه توفيق تصحيح و احياى اين اثر گرانقدر نصيبم كردى ، روح شارح آن را [ ملا مصطفى خوئى ] قرين رحمت
--> [ 1 ] وَ مَنْ يَقْنَطُ مِنْ رَحْمَةِ رَبِّهِ إِلاَّ الضّالّونَ ، حجر : 56 . ( 1 ) إبراهيم : 34 .