يختم به » و عاقبت هرچيز مىباشد . « 1 » بنابراين استعمال آن به‌معناى مذكور استعمال مجازى و ثانويه است . گذشته از اينكه موضوع خاتميت اسلام و پيامبرى از مسلمات قرآن و مسلمانان است ؛ به‌طورى كه تمام فرقه‌هاى اسلامى به اتفاق و اجماع معتقدند كه آيين اسلام ، كامل و آخرين آيين است كه از طرف خداوند نازل شده و تا روز قيامت جاويد است و پيغمبر اسلام آخرين پيامبر مىباشد و اصولا از نظر اسلام دين يكى است و از روز نخست خداوند جز يك آيين - كه آن هم آيين اسلام است - آيين ديگرى براى بشر تشريع نكرده است ، و اصولا شرايع قبل از اسلام با اصول اسلام تفاوتى ندارد . در حقيقت همهء شرايع آسمانى شريعت واحدى هستند و فقط در پاره‌اى از احكام و فروعات تفاوت‌هايى ديده مىشود كه آن هم بر اثر تكامل اجتماعات بشرى و پيدايش نيازمندىهاى روزافزون تكامل يافته و سرانجام به وسيلهء خاتم پيامبران - پيامبر اسلام - براى بشر عرضه شده است . علاوه بر اينكه اصل مترقى اجتهاد نيز پاسخگوى نيازهاى آيندهء بشر مىباشد . « 2 » ج . انكار قيامت بهائيان موضوع قيامت را انكار نموده ، آيات قرآن را در اين‌باره توجيه مىكنند . از نظر بهائيان ، قيامت به دو قسم قيامت صغرا و قيامت كبرا تقسيم مىشود . در نزد آنان قيامت صغرا همان عالم برزخ است كه بلافاصله پس از مرگ آغاز مىشود و قيامتى روحانى است ؛ اما قيامت كبرا عبارت است از انتهاى مدت دين سابق و ظهور پيامبر و تشريع شريعت دين جديد . بنابراين تصور ، تاكنون قيامت‌هاى متعددى برپا شده است و در آينده نيز برپا خواهد شد و قيام باب و بهاء ، در ادامهء قيامت‌هاى گذشته ، مانند قيامت‌هاى پيامبران سلف همچون حضرت موسى ، عيسى و محمد ( ص ) بوده است . « 3 » به هر صورت ، بهائيان تمام آيات و روايات صحيحه در باب قيامت را به قيام قائم و قيامت امت اسلامى تفسير نموده ، اين قيامت را از تاريخ قيام على محمد باب ( 1260 ه . ق ) تا قيام بهاء اللّه و اظهار امر او ( قريب بيست سال ) مىدانند . به زعم باب و بهاء و پيروان آنان قيامت كبرا

--> ( 1 ) . المنجد ، ص 167 ، مادهء ختم . ( 2 ) . محمد محمدى اشتهاردى ، بابىگرى و بهائىگرى ، كتاب آشنا ، ص 178 ، قم ، 1378 ش . ( 3 ) . ميرزا ابو الفضل گلپايگانى ، پيشين ، ص 9 ؛ روحى روشنى ، خاتميت ، ص 37 ، چاپ مؤسسه مطبوعاتى امرى .