معرف اصلى : معرفتى است كه در آن هيچ شكى و شبهه‌اى در پيش سالك حق‌جو نگذارد و آن ام المعارف و حقيقت حق باشد . حلاج : معرفت ؛ ديدن اشياء و هلاك همه در معناست . حلاج : معرفت اصلى الهام و اشارت حق است كه اصل صفات است . معشوق : دلبر ، دوست داشته ، دلدار ، جانان ، محبوب ، غايت دل ، دوست . نزد عرفا مراد از معشوق خداوند است . مقام : اقامت و آرام شدن در جايى ، ايستادن ، منزلت و مرتبه است . اقامت آدمى در عبادت در آغاز سلوك به درجه‌اى كه به آن توسل جسته است و شرط سالك آن است تا از مقامى به مقامى ديگر سير كند تا از نود و نه مرتبهء تلوين بگذرد و به صدمين مرتبه كه مرتبه تمكين است برسد . مقام يا مقامات در برابر حال يا احوال است . مقامات مقام ادب مقام اربعين مقام جمع مقام رهب : مقام ترس پنهان به دليل آگاهى قبلى است . مقام روح : - روح . مقام طرب : - طرب . مقام طلب : - مقام . مقام عجب : - مقام . مقام عزيز : - مقام . مقام عطب : - مقام . مقام نصب : - مقام . ملامت : از لوم به معناى سرزنش . ملامتى شخصى را گويند كه كتم عبادت از غير كند و اظهار هيچ خير و خوبى نكند و هيچ شرّ و بدى را نپوشد . ملك الهام : - الهام ملك شاخص