( 99 ) [ توحيد را به بازيچه قرار ندادم ] توحيد را به بازيچه قرار ندادم مگر آنكه آن را فراموش كرده باشم چگونه فراموش كنم ، چگونه بازيچه قرار دهم ؟ درحالىكه من ، « خود » ، « او » هستم ( 100 ) [ نامى است با خلق ، چون بدان حيران شده‌اند ] نامى است با خلق ، چون بدان حيران شده‌اند تا از آن معنايى به كف آوردند به خدا سوگند ، هرگز آنها بدان پى نبرند مگر اينكه از نو آفريده شوند ( 101 ) [ اى سرّ سرّ من از بس كه ظريف و باريكى ] اى سرّ سرّ من از بس كه ظريف و باريكى از تخيّل هر مخلوق پنهان هستى چه در نهان و چه در آشكارا در هر چيز و براى همه چيز متجلى هستى پوزشم از تو ، نه از جهل است و نه از عظمت شكّم ، و نه از خامى انديشه‌ام تو همه چيز هستى و جز من نيستى پس چرا از خودم پوزش بخواهم ؟ ( 102 ) [ نبودم اگر مىدانستم ] نبودم اگر مىدانستم چگونه راه به سوى توست