( 32 ) [ چون عاشق از خامى به منتهاى كمال مىرسد ] چون عاشق از خامى به منتهاى كمال مىرسد و از شدت مستى وصل دوست را از ياد ببرد هر لحظه عشقش به راستى گواهى دهد كه صلات عاشقين از كفر است چون عاشق از هواها به كمال رسد و در ابهت ذكر ، از مذكور ( معشوق ) غافل شد ( مذكور را از ياد برد ، هر لحظه هوسش ( عشقش ) به حق گواهى مىدهد كه صلاة عارفين از كفر است « 1 » ( 33 ) [ مواجيد حق ( مقامات حق ) كه خدا همهء آنها را به وجود آورد ] مواجيد حق ( مقامات حق ) كه خدا همهء آنها را به وجود آورد هرچند بزرگان عقل و هوش در فهم آن عاجزنند وجد چيست ؟ مگر آنچه در ذهن جرقه مىزند ، آنگاه ديده مىشود و زبانهء آتش را در ميان رازهاى درون برمىانگيزد چنان كه خدا بر ضمير نشيند و آتش فروزانتر شود ،

--> ( 1 ) . ابراهيم بن فاتك گويد : شبى نزد حلاج رفتم و او را مشغول نماز ديدم و سورهء بقره را در نماز مىخواند . چند ركعت نماز خواند به‌طورى كه خواب بر من غلبه كرد . چون از خواب بيدار شدم ، حلاج سورهء « حم عسق » را مىخواند ، دريافتم كه مىخواهد قرآن را در نماز ختم كند . او قرآن را در يك ركعت خواند و در ركعت دوم نيز آيات و دعاهايى خواند ، آنگاه روى به من كرد و خنديد و گفت : آيا نمىبينى كه من نماز مىگزارم تا خدا را از خود خشنود كنم . كسى كه بپندارد مىتواند با خدمت و عبادت خدا را از خود خشنود كند ، براى خشنودى خدا قيمتى تعيين كرده است . سپس خنديد و سرود : چون عاشق از خامى به منتهاى كمال رسد و از شدّت مستى وصل ، دوست را از ياد ببرد هر لحظه هوسش به راستى گواهى مىدهد كه صلات عاشقين از كفر است ( اربعة النصوص ، ص 202 ، ترجمه نگارنده تحت عنوان چهار متن منتشر نشده از زندگى حلاج ) .