آنگاه طفلى شيرخواره در دامان دايگان شدم در زير سنگ قبر در ميان شوره‌زاران ساكن شدم مادرم ، پدرش را به دنيا آورد ! اين از شگفتىهاست و دخترانم پس از آنكه دخترانم شدند ، خواهرانم گشتند و اين نه از كردار روزگار و نه از كار زناست پس اجزاى بدنم را از اجسام شعله‌ورم جمع كنيد از باد و آتش و آنگاه از آب فرات همه را در زمينى كه خاكش مرده باشد ، بكاريد با او عهد مىبندى كه از جام‌هاى گردان سيرابش كنى از دست ساقيان پر سخاوت و جويهاى جارى . و چون هفت روز آبيارىاش كنى بهترين گياهان را خواهد روياند « 1 »

--> ( 1 ) . ملاصدرا ( وفات 1050 ه ق ) در تفسير اين ابيات چنين مىنويسد : يعنى در كشته شدن بدن حيات روح من است و برعكس ، يعنى به گونه عكس نقيض منطقى و گرنه لازم مىآيد كه دو ضد در يك زبان بر يك موضوع وارد گردند و اين محال است و امثال اين سخنان كه دلالت بر آن دارد كه انسان در جهان ديگر باقى است ، چه از جهت آشكارا گفتى يا با كنايه و اشاره بيان داشتى بسيار و از مرز شمار بيرون است . لذا سالك پاك و رهنمود نيكو نهاد را كه در مقام ارشاد است ، همين مقدار بسنده است ، ولى آن را كه همت او مرده و