لبّيك لبّيك اى قصد من ، معناى من من تو را مىخوانم يا تو مرا ؟ من تو را ندا مىكنم يا تو مرا ؟ اى سرچشمهء همه وجودم اى غايت مقصودم اى كلام و اشاراتم اى همهء وجودم اى چشمم ! و اى گوشم ! اى كلّ وجودم و اى تار و پودم اى كلّ وجودم و اى مستور در همه چيز و اى كلّ وجودت مستور در معناى من اى كه روحم بسته به توست وجد از دست رفت ، و اسير آرزوهايم شدم از غم فراق وطنم زارى مىكنم در نوحه‌خوانى از دشمنانم كمك مىخواهم نزديك مىشوم ، ترس دورم مىكند و آشفته مىكند مرا شوقى است كه در اعماق درونم جاى دارد با عشقى كه مرا پريشان كرده است ، چگونه بسازم ؟ اى دوست من ، طبيبان همه از درمانم عاجز مانده‌اند گويند : درمان تو نزد اوست گويم : چسان باشد خود درد مداوايم ؟ عشق به مولايم ، نحيف و بيمارم كرد پس چگونه از دوست ، به دوست شكايت برم ؟