108 [ لئن أمسيت فى ثوبى عديم ] لئن أمسيت فى ثوبى عديم * لقد بليا على حرّ كريم فلا يحزنك أن أبصرت حالا * مغيّرة عن الحال القديم فلى نفس ستتلف او سترقى * لعمرك بى الى أمر جسيم منابع ديوان حلاج ، ص 119 ، به نقل از ابن قيم جوزى . مدارك ، ج 2 ، ص 169 . تاريخ بغداد ، خطيب ، ج 8 ، ص 117 . البداية و النهاية ، ابن كثير ، ج 11 ، ص 134 . مراة الجنان ، يافعى ، ج 2 ، ص 258 . دايرة المعارف ، بستانى ، ج 7 ، ص 153 . طبقات شعرانى ، ج 1 ، ص 93 ، سعدى ضناوى ، ص 98 . لغات بليا : لباس پوسيده ، كهنه ، فرسوده . عديم : محروم ، تهى ، بىبهره ، عارى ، فقدان . حرّ : آزاده ، خالص ، پاك ، بىغش ، رها ، آزادانديش . مغيرة : دگرگون ، متحول ، خلاف ، بر خلاف . تتلف : نابود شدن ، ويران شدن ، خراب شدن ، فاسد شدن ، به هدر دادن . ترف : ترقى ، بالا رفتن ، طى كردن ، مدارج بالا ، صعود كردن . ابصر : ديدن ، مشاهده كردن ، ملاحظه كردن . تحقيق 1 . ماسينيون گويد : وطواط اين قطعه را به سمنون محب منتسب كرده است . 2 . در بيت دوم به جاى « فلا يحزنك » در مرآة الجنان « فلا يغررّك » آمده است . 3 . در بيت سوم به جاى « ستتلف » در تاريخ بغداد « ستذهب » آمده است . و در مرآة الجنان به جاى « لعمرك بى » ، « لعمر الله فىّ » ضبط شده است .