8 [ الصّبّ - ربّى ( ارثى ) محبّ ] الصّبّ - ربّى ( ارثى ) محبّ * نوا له منك عجب ؟ عذابه فيك عذب * و بعده عنك قرب و أنت عندى كروحى * بل انت منها أحبّ و أنت للعين عين * و أنت للقلب قلب حسبى من الحبّ انّى * لما تحبّ أحبّ منابع ديوان الحلاج ، ص 123 ، كه از نسخه خطى چاپ لندن ، ص 331 ، عجائب المخلوقات ، قزوينى مجلد 2 ، ص 112 ( ابيات 5 - 2 ) . رؤوس القوارير ، ابن جوزى ص 58 ( بيت دوم ) . دائرة المعارف ، بستانى ماده حلاج و نيز آثار البلاد و اخبار العباد ، قزوينى ، ص 168 ( ابيات 1 ، 2 ، 4 ) . مشارف انوار القلوب ابن دباغ ( عبد الرحمن بن محمد انصارى 696 ه / 1296 م ) تحقيق هلموت ريتر ، ص 76 ، ( ابيات 5 - 2 ) . لغات الصبّ : عشق . عذب : گوارا ، لذيذ ، شيرينى . نوافل : بخشش ، دهش ، بهره ، نصيب ، سزاوار . قرب : نزديك شدن ، نزديكى ، خويشى ، خويشاوندى در اصطلاح صوفيه در برابر بعد ، نزديكى بنده به حق از راه مكاشفه و مشاهده . تحقيق 1 . در بيت اول بجاى « الصبّ » ، « الحبّ » نيز آورده‌اند . 2 . در بيت سوم به جاى روحى ، نفسى نيز گفته‌اند . 3 . در بيت پنجم به جاى حسبى ، حتى نيز ضبط كرده‌اند .