116 . وَ جَعَلْنا بَعْضَكُمْ لِبَعْضٍ فِتْنَةً . . . « 1 » حسين گويد : محنت از آن خواص اوليايش است و فتنه ( آزمايش ) از براى عموم مردم است . 117 . وَ كانَ رَبُّكَ بَصِيراً « 2 » حسين گويد : بر هر چيزى لباس فانى پوشانيد ، از او جدا نمىشود مگر اينكه خدا آن را دور كند . و آن اضطرار در احوال است و نه حق انتخاب در لذّت و خوشى با شواهد و اعراض . 118 . . . . فَسْئَلْ بِهِ خَبِيراً « 3 » حسين گويد : اينك آنچه خدا در سرزمينها ، به عنوان دلايل و شواهدى براى مؤمنان ترتيب داده است . يكى نشان مىدهد كه در راهى كه به خدا مىپيوندد چه اعمال و آدابى بايد به كار بست . ديگرى اشاره مىكند كه قواعد چنين اعمالى چيست . ديگرى به خود اشارت دارد و آن دليلى بر حقيقت است . زيرا همه را به دو نياز است و او را به هيچ كدام از آنان نيازى نيست . آنان در حلّ مسائل به دو توسّل مىجويند و او ، در اين باب از كسى پرسشى نمىكند ، مانند كردار خضر و همانندانش كه علم حضورى ( لدّنّى ) بدان داده‌اند . سوره نمل 119 . قالَتْ يا أَيُّهَا الْمَلَأُ إِنِّي أُلْقِيَ إِلَيَّ كِتابٌ كَرِيمٌ « 4 » حسين گويد : گفتار بسم اللّه است .

--> ( 1 ) . همان ، آيه 20 ؛ و شما را وسيلهء آزمايش يكديگر قرار داديم . ( 2 ) . همان ؛ و پروردگار تو بيناست . ( 3 ) . همان ، آيه 59 ؛ دربارهء او از كسى بپرس كه آگاه باشد . ( 4 ) . نمل ، آيه 29 ؛ زن گفت : اى بزرگان ، نامه‌اى گرامى به سوى من افكنده شد .