89 . وَ اذْكُرْ فِي الْكِتابِ إِسْماعِيلَ إِنَّهُ كانَ صادِقَ الْوَعْدِ وَ كانَ رَسُولًا نَبِيًّا « 1 » حسين گويد صادق به حالش متكلف ، ميان استقامت و ذلّت در نوسان است . و صديق در همهء احوالش يكسان است . 90 . وَ اذْكُرْ فِي الْكِتابِ إِدْرِيسَ إِنَّهُ كانَ صِدِّيقاً نَبِيًّا « 2 » حسين گويد : صديق كسى است كه در شواهدش به مشاهده حق رنج و سختى بر او وارد نباشد . او را حق سرپرستى مىكند بنابراين چيزى به جز حق نمىبيند . 91 . باز گويد صدّيق كسى است كه بر طبق همان حكمى كه خدا مقرر كرده است ، بماند . امور مخلوقه هيچ اثرى در ضمير وى نمىگذارد . غير پروردگار را نمىبيند و او نسبت به هستى نابيناست . او را با خدا رابطه‌اى است ( نسب ) كه با آن عنايات ( احوال ) را درمىيابد . و رؤيت مخلوقات را بدون حق يادآور نمىشود و پروردگار براى او تنبيهى در نظر نگرفته است نگاه به او از سر غيرت اوست . سوره طه 92 . وَ ما تِلْكَ بِيَمِينِكَ يا مُوسى « 3 » حسين دربارهء اين آيه كه : « اى موسى در دست راستت چيست ؟ » صفت او را اثبات كرد . آنگاه گفت : به آن بنگر . او به آن نگريست تا يقين حاصل كرد كه آن عصاست . پس گفت : اين عصاى من است . چون به حقيقت پاسخ داد كه آن عصاست چشمانش را دگرگون كرد و ذاتش دگرگون شد . سپس او را ناتوان كرد . پس گفته شد : اين معجزهء توست براى امت .

--> ( 1 ) . همان ، آيه 54 ؛ و در اين كتاب اسماعيل را ياد كن . او درست قول و فرستاده پيامبر بود . ( 2 ) . همان ، آيه 56 ؛ و در اين كتاب ادريس را ياد كن . او راست‌گفتارى پيامبر بود . ( 3 ) . طه ، آيه 17 ؛ اى موسى آن چيست به دست راستت .