حسين بن منصور الحلاج ( مترجم : قاسم مير آخورى )

161

مجموعه آثار حلاج ( طواسين ، كتاب روايت ، تفسير قرآن ، كتاب كلمات ، تجريات عرفانى و اشعار ) ( فارسى )

سوره نحل 77 . أَمْواتٌ غَيْرُ أَحْياءٍ وَ ما يَشْعُرُونَ . . . « 1 » حسين گويد : زنده بودن اقسامى دارد : به كلمات ، امر ، قرب و نگاه و قدرتش . زندگى همان مرگ است . ( زنده نيست ، مرده است ) ، يعنى حركات معيوب و ناقص . خداوند فرمود : « أَمْواتٌ غَيْرُ أَحْياءٍ وَ ما يَشْعُرُونَ . . . » سوره بنى اسرائيل 78 . وَ لَقَدْ كَرَّمْنا بَنِي آدَمَ . . . « 2 » حسين گويد : ما فرزندان آدم را كرامت بخشيديم ؛ به دست خويش او را هستى بخشيديم و برگزيدم . 79 . وَ لَوْ لا أَنْ ثَبَّتْناكَ لَقَدْ كِدْتَ . . . « 3 » حسين گويد : پروردگار موجودات را بر پايه دانش خويش از آنها آفريد . ( و آن علم همهء علوم است ) و پيامبرى صاحب خلقى عظيم براى آنها فرستاد و به ايشان امر كرد تا از او پيروى كنند . فرستاده‌اى به سويشان فرستاد كه براى آنها آيات خداوند را تبين كرد و به آنها گفت تا خداى را در ظاهر و باطن عاجلا و اجلا پرستش كنند و ملك ( دنيا ) را بر پايه علم استوار كرد و علم را به پيامبر پايدار كرد و پيامبر را به خويش ( خداوند ) پايدار نمود . از اينرو خداوند فرمود : « وَ لَوْ لا أَنْ ثَبَّتْناكَ » 80 . قُلِ ادْعُوا اللَّهَ أَوِ ادْعُوا الرَّحْمنَ . . . « 4 » حسين گويد : هيچ‌كسى خداى را به تنهايى نخواند مگر از روى ايمان ، اين خواندن حقيقتا خواندن است .

--> ( 1 ) . نحل ، آيه 21 ؛ مردگانند ، نه زندگان ، ندانند كه چه وقت آنها را دوباره زنده مىكنند . ( 2 ) . اسرار ، آيه 70 ؛ ما فرزندان آدم را كرامت بخشيديم . ( 3 ) . اسراء ، آيه 74 ؛ و اگر نه آن بود كه پايداريت داده بوديم . نزديك بود كه اندكى به آنان ميل كنى . ( 4 ) . همان ، آيه 110 ؛ بگو چه اللّه را بخوانيد چه رحمان را بخوانيد .