594 / 2 - إنّ أخسر النّاس صفقّة و أخيبهم سعيا ، رجل أخلق بدنه فى طلب آماله « 1 » و لم تساعده المقادير على إرادته ، فخرج من الدّنيا بحسراته و قدم على الآخرة بتبعاته . 2 / 570 به راستى كه زيانكارترين مردمان در معامله و نوميدترين‌شان در تلاش و كوشش ، كسى است كه تن خويش را در راه به دست آوردن آرزوهاى خود فرسوده كرده ، ولى مقدّرات در رسيدن به خواسته‌اش او را يارى نكرده ، از دنيا با حسرتهاى خود بيرون رفته و در خانهء آخرت با وبالهاى آن گام نهاده است . 595 / 3 - إنّ اللَّه سبحانه ليبغض الطّويل الأمل السّىء العمل . 2 / 506 به راستى كه خداى سبحان مبغوض دارد آنها را كه آرزوشان طولانى و بد عمل هستند . 596 / 4 - أطول النّاس أملا أسوءهم عملا . 2 / 409 طولانىترين مردم در آرزو بدترين آنها در عمل هستند . 597 / 5 - أكذب شيء الأمل . 2 / 371 دروغ‌ترين چيزها آرزو است . 598 / 6 - أين تخدعكم كواذب الآمال . 2 / 361 كجا فريب مىدهد شما را آرزوهاى دروغ . 599 / 7 - أبعد شىء الأمل . 2 / 384 دورترين چيزها آرزو است . 600 / 8 - إيّاك و طول الأمل فكم من مغرور افتتن به طول أمله ، و أفسد عمله و قطع أجله ، فلا أمله أدرك و لا ما فاته استدرك . 2 / 310 بپرهيز از آرزوى دور و دراز كه چه بسا فريب خورده‌اى كه به آرزوى دراز خويش مفتون گشته و كار خود را تباه كرده و مرگش سر رسيده ، كه نه به آرزويش رسيده و نه آنچه را از دست داده تدارك كرده است . 601 / 9 - إيّاك و الثّقة بالآمال فإنّها من

--> ( 1 ) - در نهج البلاغه به جاى « آماله » « ماله » است و با توجه به ضميرهاى مفردى كه پس از اين آمده شايد مناسب‌تر باشد ، و اللَّه اعلم .