خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : دشتى )

35

نهج البلاغه ( فارسى )

و از اسرار درون و بيرون پديده‌ها ، آشنا بود . سپس خداى سبحان طبقات فضا را شكافت ، و اطراف آن را باز كرد ، و هواى به آسمان و زمين راه يافته را آفريد « 1 » ، و در آن آبى روان ساخت ، آبى كه امواج متلاطم آن شكننده بود ، كه يكى بر ديگرى مىنشست ، آب را بر بادى طوفانى و شكننده نهاد ، و باد را به باز گرداندن آن فرمان داد ، و به نگهدارى آب مسلّط ساخت ، و حد و مرز آن را به خوبى تعيين فرمود . فضا را در زير تند باد و آب را بر بالاى آن در حركت بود . سپس خداى سبحان طوفانى « 2 » بر انگيخت كه آب را متلاطم ساخت « 3 » و امواج آب را پى در پى در هم كوبيد . طوفان به شدّت وزيد ، و از نقطه‌اى دور دوباره آغاز شد . سپس به طوفان امر كرد تا امواج درياها را به هر سو روان كند و بر هم كوبد و با همان شدّت كه در فضا وزيدن داشت ، بر امواج آب‌ها حمله‌ور گردد از اوّل آن بر مىداشت و به آخرش مىريخت ، « 4 » و آب‌هاى ساكن را به امواج سركش بر گرداند . تا آنجا كه آب‌ها روى هم قرار گرفتند ، و چون قلّه‌هاى بلند كوه‌ها بالا آمدند . امواج تند كف‌هاى بر آمده از آب‌ها را در هواى باز ، و فضاى گسترده بالا برد ، كه از آن هفت آسمان را پديد آورد « 5 » . آسمان پايين را چون موج مهار شده ، و آسمان‌هاى بالا را مانند سقفى استوار و بلند قرار داد ، بى آن كه نيازمند به ستونى باشد يا ميخ‌هايى كه آنها را استوار كند . آنگاه فضاى آسمان پايين را به وسيله نور ستارگان درخشنده زينت بخشيد و در آن چراغى روشنايى بخش ( خورشيد ) ، و ماهى درخشان ، به حركت در آورد كه همواره در مدار فلكى گردنده و بر قرار ، و سقفى متحرّك ، و صفحه‌اى بى قرار ، به گردش خود ادامه دهند . دوّم - شگفتى خلقت فرشتگان : سپس آسمان‌هاى بالا را از هم گشود ، و از فرشتگان گوناگون پر نمود . گروهى از فرشتگان همواره در سجده‌اند و ركوع ندارند و گروهى در ركوعند و ياراى ايستادن ندارند و گروهى در صف‌هايى ايستاده‌اند كه پراكنده نمىشوند و گروهى همواره تسبيح گويند و خسته نمىشوند و هيچ گاه خواب به چشمشان راه نمىيابد ، و عقل‌هاى آنان دچار اشتباه نمىگردد ، بدن‌هاى آنان دچار سستى نشده ، و آنان دچار بى خبرى برخاسته از فراموشى نمىشوند . برخى از فرشتگان ، امينان وحى الهى ، و زبان گوياى وحى براى پيامبران مىباشند ، كه پيوسته براى رساندن حكم و فرمان خدا در رفت و آمدند . جمعى از فرشتگان حافظان بندگان ، و جمعى ديگر دربانان بهشت خداوندند . بعضى از آنها پاهايشان در طبقات پايين زمين قرار داشته ، و گردن‌هاشان از آسمان فراتر ، و اركان وجودشان از اطراف جهان گذشته ، عرش الهى بر دوش‌هايشان استوار است ، برابر عرش خدا ديدگان به زير افكنده ، و در زير آن ، بالها را به خود پيچيده‌اند . ميان اين دسته از فرشتگان با آنها كه در مراتب پايين‌ترى قرار دارند ، حجاب عزّت ، و پرده‌هاى قدرت ، فاصله انداخته است . هرگز خدا را با وهم و خيال ، در شكل و صورتى نمىپندارند ، و صفات پديده‌ها را بر او روا نمىدارند ،

--> ( 1 ) . امام عليه السّلام در اين گفتار علمى به مراحل دقيق آفرينش اشاره كرد كه خداوند بزرگ ابتدا هوا و سپس آب و آنگاه ديگر پديده‌ها را آفريد . امروزه همهء دانشمندان اين حقيقت را قبول دارند كه آب از اكسيژن و هيدروژن پديد آمده و آغاز آفرينش از هوا و تودهء بخار بوده است . ( 2 ) . اعتقم : باد تندى كه خشك و بى باران است . ( 3 ) . اشاره به علم : سآلوژى ygoL - aeS ( دريا شناسى ) و كيماتو لوژى ygolotamyK ( موج شناسى ) ( 4 ) . مخض السّقاء : زير و رو كردن محتواى مشك . ( 5 ) . اشاره به علم : اتمولوژى ( بخار آب شناسى )