خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : دشتى )

28

نهج البلاغه ( فارسى )

آمديم همانند آنها را براى خود بر شمار . ) سخنان آن حضرت بر مدار سه اصل مىچرخد : اوّل - خطبه‌ها و اوامر دوّم - نامه‌ها و رسائل سوّم - كلمات حكمت آميز و مواعظ تصميم گرفتم ابتداء خطبه‌ها ، پس از آن نامه‌ها ، و سپس كلمات حكمت آميز جالب آن حضرت را جمع كنم . سپس به هر كدام از آنها بابى را اختصاص دادم و صفحاتى ويژهء آن گردانيدم تا مقدّمه‌اى باشد براى به دست آوردن آنچه كه به آن دسترسى ندارم ( و ممكن است ) در آينده به آن برسم . و هر گاه سخنى از آن حضرت در مورد بحث و مناظره ، يا پاسخ سؤال ، و يا منظور ديگرى بود كه به آن دست يافتم ولى جزء هيچ يك از اين سه بخش نبود ، آن را در مناسب‌ترين و نزديك‌ترين بخش قرار دادم . اگر در ميان آنچه برگزيده‌ام فصول غير منظّم و سخنان غير مرتّبى آمده ، به خاطر آن است كه من نكته‌ها و جملات درخشان آن حضرت را جمع مىكنم و منظورم حفظ تمام پيوندها و ارتباطات كلامى نيست . از شگفتىهاى سخنان امام عليه السّلام كه او خود در اين زمينه تنها است و شريك و همتايى در آنها ندارد ، اين است كه : سخن آن حضرت را كه در بارهء زهد و مواعظ است هر گاه كسى تأمّل كند و خود را از اين جهت بيگانه دارد كه اين سخن شخصى عظيم القدر و نافذ الامر است كه همه در برابر او سر فرود مىآورند ؛ شك و ترديد نخواهد كرد كه گويندهء اين سخن كسى است كه جز در وادى زهد و پارسايى قدم نگذاشته و هيچ اشتغالى بجز عبادت نداشته است . و يقين مىكند كه اين سخن از كسى است كه در گوشهء خانه‌اى تنها و دور از اجتماع يا در يكى از غارها قرار گرفته كه جز صداى خودش را نمىشنود و غير خويش ديگرى را نمىبيند ، و همواره مشغول عبادت مىباشد . و هيچ گاه نمىتواند باور كند كه اين سخن كسى است كه به هنگام جنگ در درياى لشكر دشمن فرو مىرفت و پهلوانان و جنگجويان نيرومند را بر زمين مىافكند . و او با اين حال يكى از زهّاد و يكى از افراد صالح و پاك و نمونه اى است كه نظير ندارد . اين است فضائل عجيب و شگفتىزا و ويژگى لطيف او كه جمع ميان اضداد كرده است . بسيار مىشد كه من در اين باره با برادران مذاكره مىكردم و شگفتى آنها را از اين ويژگى خاصّ امام عليه السّلام بر مىانگيختم و راستى اين