مقدمهء سيد رضى قدّس سرّه بر نهج البلاغه ستايش خدا را سزاست كه حمد را بهاى نعمت‌ها و پناهگاه از بلاها ، و وسيلهء رسيدن به نعمت‌ها و بهشت جاويدان ، و موجب افزايش احسان و كرمش قرار داد . درود بر پيامبر رحمت ، و پيشواى رهبران الهى و چراغ روشنى بخش امّت ، كه ريشه هاى وجودش بزرگوارى و درخت اصل و نسبش پر برگ و پر ثمر بوده است . و درود بر اهل بيتش كه چراغ‌هاى روشنى بخش تاريكىها ، و وسيلهء نجات امّت‌ها ، و نشانه هاى روشن دين و مركز ثقل فضيلت و برترى مىباشند . درود بر همهء آنان باد ؛ درودى كه با فضل و بزرگوارى آنها برابرى كند ؛ و پاداش اعمال آنها قرار گيرد ؛ پاداشى كه مناسب با پاكيزگى اصل و فرع ايشان است . درود بر آنان باد تا زمانى كه سفيدهء صبح گريبان شب را مىشكافد و ستارگان طلوع و غروب مىكنند . چگونگى پيدايش كتاب نهج البلاغه در آغاز جوانى و طراوت زندگى ، دست به تأليف كتابى در « خصائص و ويژگى هاى ائمّه عليهم السّلام » زدم كه مشتمل بر خبرهاى جالب و سخنان برجستهء آن‌ها بود . انگيزهء اين عمل را در آغاز آن كتاب ياد آور شدم و آن را آغاز سخن قرار داده‌ام . پس از گرد آوردن خصائص امير مؤمنان عليه السّلام مشكلات و حوادث روزگار مرا از اتمام بقيّهء كتاب ، باز داشت . من آن كتاب را مبوّب نموده و به فصل‌هاى مختلفى تقسيم كرده بودم در پايان