فسن - [ به وزن رسن ] « 1 » همان فسان كه گذشت بمعنى اول [ 1 ] خواجه سلمان گويد : شعر دمبدم غمزهء تو بر دل من تيرزنست * راست مانندهء تيغى كه زنى بر فسنى فنجيدن - [ بعد از فاء نون . به وزن رنجيدن ] يعنى خود را كشيدن قبل از تب يا بواسطهء ماندگى و خمار [ 2 ] . فروتن - يعنى متواضع . مثالش حكيم انورى گويد : بيت « 2 » خورشيد سرفكنده و مه خويشتن‌شناس * مريخ نرم‌گردن و كيوان فروتن است فنودن - [ به وزن غنودن ] بمعنى فريفته شدن باشد و بمعنى توقف كردن و استادن در گفتار و رفتار نيز آمده . فوران - [ به وزن كوران ] قنوج را گويند و فورانيان يعنى قنوجيان و پوران - بباى فارسى - نيز گويند [ 3 ] چنان كه « 3 » شيخ نظامى گويد : بيت نبرده جهاندار فرخ بنرد * خبر ده كه بافور فوران چه كرد فوژان - [ به زاى فارسى . به وزن كوران ] بانگى عظيم باشد . مثالش شمس فخرى گويد : بيت ز سهم زهرهء مريخ آب گردد اگر * بر آسمان زند از قهر كين تو فوژان فروردين - ماه اول سال فارسيان باشد كه مدت ماندن آفتاب باشد در برج حمل و آن را فروردجان نيز گويند . مثالش استاد معزى گويد : بيت « 2 » باد در بخشش مبارك دست راد او چنانك « 4 » * در بهاران « 5 » خدمت او را ابر فروردين كند و نيز روز نوزدهم « 6 » ماه را گويند . مثال اين معنى و معنى اول نيز مسعود سعد گويد : بيت « 2 » فروردينست و روز فروردين * شادى و طرب را كند تلقين و نام ملكى نيز باشد كه تدبير امور و مصالح ماه فروردين به او متعلق است . فرودين - [ به وزن انگبين ] همان فروردين « 7 » باشد كه گذشت . مثالش امير معزى گويد :

--> ( 1 ) - « س » : كه همان . ( 2 ) - « س » ندارد . ( 3 ) - اصل : چنانچه . ( 4 ) - « س » « الف » : چنان كه . ( 5 ) - « س » : بهان . ( 6 ) - بجز « ب » : دهم . ( 7 ) - « س » « الف » : فرودين . ( متن از « ب » است ) . ( 1 ) يعنى سنگى كه بدان كارد و غيره تيز كنند . ( 2 ) رجوع به فراشيدن شود . ( 3 ) بمناسبت آنكه شاه قنوج را لقب « فور » است . ( حاشيهء برهان تصحيح دكتر معين ) .